η πατριαρχία σ' αυτή την κοινωνία τελειώνει στα μπουρδέλα, αρχίζει στα σχολεία

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Έμφυλη βία: αφορά μας ούλλες τζιαι ούλλους

Με τούντο θέμα εκαταπιάστηκα ξανά σε τούντο μπλογκ, δαμέ τζιαι δαμέ. Το πρόσφατο περιστατικό δολοφονίας μιας γυναίκας τζιαι της κόρης της τζιαι κυρίως η προσέγγισή του τόσο που τα ΜΜΕ όσο τζιαι που την κοινωνία διούν μου την αφορμή να ξανα-ασχοληθώ.

Τα ΜΜΕ έσπευσαν να μιλήσουν για ένα «αποτρόπαιο έγκλημα» καταδικάζοντάς το. Τα ίδια αυτά ΜΜΕ καθημερινά μέσα που τα άρθρα τους, τις στήλες, τις εκπομπές, τα δελτία ειδήσεών τους τζιαι τις διαφημίσεις τους προβάλλουν γυναικεία πρότυπα, σεξιστικά στερεότυπα, ετεροκανονιστικά μοντέλα τζιαι κάθε είδους πατριαρχικές λογικές. Τα ίδια τούτα ΜΜΕ, τα ίδια που χρόνια τώρα σε καθημερινή βάση υποτιμούν τις γυναίκες, τις καλουπώνουν, τις χλευάζουν τζιαι τις στερεοτυπούν, προωθώντας άμεσα τζιαι έμμεσα τις διακρίσεις εναντίων γυναικών, ακόμα τζιαι τη βία εναντίων γυναικών, έρκουνται τωρά να εκφράσουν τον αποτροπιασμό τους για τα ωμά αποτελέσματα των νοοτροπιών που τα ίδια καλλιεργούν χρόνια τώρα. 

Η δε αστυνομία μέσω του εκπροσώπου τύπου της δηλώνει τον «συγκλονισμό» της σε σχέση με τις εν λόγω δολοφονίες τζιαι διαβεβαιώνει μας για τον “άψογο” τρόπο με τον οποίο χειρίζεται την υπόθεση προκειμένου να αποδοθεί “δικαιοσύνη”… 

Παράλληλα, η αστυνομία τζιαι τα ΜΜΕ ενημερώνουν μας ότι τόσο η γυναίκα όσο και η κόρη της υφίσταντο συστηματικά βία (σωματική, φραστική τζιαι ψυχική) που τον άντρα που εσυνελήφθηκε ως ύποπτος για το φόνο τους. Μάλιστα πληροφορούν μας ότι πρόσφατα η γυναίκα νοσηλεύθηκε σε ιδιωτικό νοσοκομείο ως αποτέλεσμα βαριάς κακοποίησής της που τον συμβίο της. Δαμέ ακριβώς τίθενται κάποια σοβαρότατα ερωτήματα για το ρόλο των υπηρεσιών τζιαι του κράτους σε τούντην υπόθεση, αλλά τζιαι στα θέματα έμφυλης βίας γενικόττερα.

Εφόσον κατά γενική ομολογία ήταν γνωστό ότι η γυναίκα υφίστατο βία που τον συμβίο της σε πολλαπλά επίπεδα, πού ήταν οι διάφορες υπηρεσίες να τη στηρίξουν τζιαι να την προστατεύσουν, τόσο την ίδια όσο τζιαι την κόρη της, η οποία υφίστατο τουλάχιστο ψυχική βία ως μάρτυρας στην κακοποίηση της μητέρας της? Εφόσον η γυναίκα είχε νοσηλευθεί σε νοσοκομείο ως αποτέλεσμα βαριάς κακοποίησής της που τον συμβίο της, τι έκαναν οι διάφορες αρχές και υπηρεσίες για να αποτρέψουν αυτό που τελικά έγινε? Που την εμπειρία μου σε υποθέσεις βίας, γνωρίζω ότι όταν ένα άτομο παρουσιαστεί σε νοσοκομείο με σημάδια κακοποίησης, τότε το προσωπικό υποχρεούται να ενημερώσει σχετικά την αστυνομία κι αυτή με τη σειρά της τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Τι έγινε σε τούντην περίπτωση? Γιατί μαθαίνουμε για το ιστορικό βίας, αλλά όι για την εμπλοκή των αρχών τζιαι υπηρεσιών σε αυτή τη βία? Με τη βία του ίδιου του κράτους τι εννα γίνει? Γιατί η απραξία σε τέθκοιες υποθέσεις συνιστά με τη σειρά της επίσης βία!

Τούτα εν ερωτήματα, τα οποία εν είδα να τίθενται πουθενά, ούτε που τις διάφορες αρχές τζιαι υπηρεσίες, ούτε που τα ΜΜΕ που τα αποσιωπούν μάλλον σκόπιμα, αφού αν τεθούν, ξεμπροστιάζουν τόσο την υποκρισία τζιαι τις ευθύνες της κοινωνίας μας τζιαι των πατριαρχικών δομών στις οποίες στηρίζεται τζιαι τις οποίες στηρίζει, όσο τζιαι τη βία του ίδιου του κράτους.

Τζιαι η βία συνεχίζεται… Που τα ΜΜΕ τωρά, τα οποία πασκίζοντας να προσφέρουν στο κοινό τους αυτό που επιζητά ως καλά εκπαιδευμένοι/ες θεατές (θέαμα, βία, αίμα, προσωπικές στιγμές, πικάντικες λεπτομέρειες) θυματοποιούν ξανά τόσο τη γυναίκα όσο και την κόρη της κι ενώ είναι ήδη νεκρές ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω. Εν ενδιαφέρων να δούμε τους τίτλους σχετικών δημοσιευμάτων:

· «Η παθολογική ζήλια φαίνεται να ήταν η αιτία του τριπλού φονικού στην Πάφο.» 

· «Η ζήλια τον έκανε να σκοτώσει έγκυο γυναίκα και το 3χρονο κοριτσάκι της!»

· «Έγκλημα πάθους ή προσωπικών κινήτρων εξετάζει αρχικά η Αστυνομία.»
Ενώ τα ΜΜΕ όπως είπαμε πιο πάνω έσπευσαν να δικάσουν τζιαι να καταδικάσουν τις δολοφονίες, τέθκοιοι τίτλοι φαίνονται να μεταθέτουν την ευθύνη εκείνου που φαίνεται να τις σκότωσε τζιαι να την μεταφέρουν στην «παθολογική ζήλια» του, η οποία περιγράφεται ως η «αιτία», αυτό που τον «έκανε» να τις σκοτώσει. Ούτε λόγος για την έμφυλη διάσταση της βίας στα πλαίσια της πατριαρχικής κοινωνίας στην οποία ζούμε. Ούτε νύξη για τις πατριαρχικές δομές που καλλιεργούν τζιαι προωθούν τον σεξισμό, ο οποίος έσσιει ως αποτέλεσμα τη βία εναντίων γυναικών. Όι, «αιτία» ήταν η «παθολογική ζήλεια» του υπόπτου που «τον έκανε» να τις σκοτώσει. Έτσι, τόσο ο θύτης όσο τζιαι η κοινωνία που τον διέπλασε ξεφορτώνονται τις ευθύνες τους. Πόσο βολικό, αλήθκεια! Εν γεγονός όμως ότι ένα «έγκλημα πάθους» πουλά παραπάνω τζιαι εν πιο ακίνδυνο που το θέμα της έμφυλης βίας, το οποίο αν το ανοίξουμε εννα μας κάψει ούλλους.

· «Οικογενειακή τραγωδία στη Πάφο της Κύπρου. Νεκρή 24χρονη έγκυος και το 3χρονο κοριτσάκι της»
Ακόμα ένας τίτλος (τζιαι ένα δημοσίευμα που τον ακολουθεί) που αφαιρεί τις ευθύνες τόσο του θύτη όσο τζιαι της κοινωνίας που τον διέπλασε. Με την αναγωγή της βίας σε «τραγωδία», οι όποιες ευθύνες απαλείφονται τζιαι το συμβάν μετατοπίζεται στη σφαίρα του μεταφυσικού. Πολλά συνηθισμένη ρητορική μέθοδος, η οποία απλά αποσιωπεί τις ευθύνες που τζείνους που τους βαραίνουν!

· «Έπνιξε το κοριτσάκι με τα χέρια του»
Ο πιο πάνω τίτλος, όπως τζιαι οι λεπτομερείς περιγραφές σε σχέση με τον τρόπο των δολοφονιών τζιαι την κατάσταση των πτωμάτων δημιουργεί αχρείαστες εικόνες στο κοινό μετατρέποντας τις δολοφονίες σε θέαμα, κάτι που αφαιρεί τις πολιτικές διαστάσεις του θέματος τζιαι υποβιβάζει το σε προϊόν προς κατανάλωση.

Την ίδια επίδραση έσσιει τζιαι το γεγονός ότι ούλλα τα σχετικά δημοσιεύματα εισέρχονται σε λεπτομέρειες σε σχέση με την προσωπική τζιαι οικογενειακή κατάσταση της γυναίκας. Γίνουνται εκτενείς αναφορές στο προηγούμενο διαζύγιό της τζιαι στον πρώην σύζυγό της, μετατρέποντας την υπόθεση σε κουτσομπολίστικο αντικείμενο. Ή μήπως τούτο έσσιει προεκτάσεις σε σχέση με το «ήθος» της γυναίκας τζιαι άρα ρίχνοντάς της έμμεσα ευθύνες για την ίδια τη δολοφονία της?

Παράλληλα, ούλλα τα δημοσιεύματα όι μόνο αναφέρουν την υπηκοότητα της γυναίκας, αλλά αναφέρονται σε αυτή τη γυναίκα ως «η Μολδαβή». Τζιαι ενώ η υπηκοότητα της γυναίκας υπερτονίζεται, πουθενά δεν γίνεται οποιαδήποτε νύξη στην ευαλωσιμότητά της ως μετανάστρια γυναίκα. Μήπως τούτο εν μια προσπάθεια να καθησυχαστούν οι Κύπριες γυναίκες ότι «τέτοια» συμβαίνουν μόνο σε «άλλες»? Μια έμμεση προσπάθεια επίρριψης ευθυνών στο ίδιο το θύμα – αφού το να τονίζεις την υπηκοότητα του θύματος σε μιαν έντονα ρατσιστική κοινωνία όπως αυτή της Κύπρου έσσιει προεκτάσεις σε σχέση με το «ποιόν», το «ήθος» του θύματος (δυστυχώς η κοινή αντίληψη στην κυπριακή ρατσιστική κοινωνία εν ότι «θέλουν τα “τούτες”»)?

Ύστερα, υπάρχει μια εστίαση στη μικρή ηλικία του παιδιού και στο γεγονός ότι η γυναίκα ήταν έγκυος. Σημαντικά γεγονότα τζιαι τα δύο, αλλά η εστίαση σε αυτά υποδεικνύει μιαν έλλειψη ευαισθησίας στη δολοφονία μιας γυναίκας. Πρόκειται για έναν υπαινιγμό ότι αν επρόκειτο μόνο για τη δολοφονία μιας γυναίκας εν θα ήταν τόσο σοβαρό το ζήτημα. Τζιαι κάπως έτσι αναιρείται ξανά η έμφυλη διάσταση του θέματος. Παράλληλα, τούτη η εστίαση επικαλείται τα συναισθήματα του κοινού, το οποίο πάντα εν πιο ευαίσθητο όσον αφορά μικρά παιδιά (όσο πιο μικρά τόσο πιο ευαίσθητο). Μια ευαισθησία που έννεν κατανάγκη κακή, αλλά στην προκειμένη περίπτωση προϋποθέτει την ακύρωση της βίας ενάντια στη γυναίκα. Η δολοφονία της ίδιας της γυναίκας (της μετανάστριας γυναίκας) μοιάζει ασήμαντη μπροστά στη δολοφονία του μικρού παιδιού της ή είναι σημαντική μόνο σε σχέση με την ιδιότητά της ως μητέρα κι ως εγκυμονούσα (επειδή ακριβώς έφερε ακόμα ένα παιδί).

Τζιαι τούτα ούλλα δημοσιεύονται μαζί με φωτογραφίες που προσωπικές στιγμές της γυναίκας τζιαι της κόρης της. Διερωτώμαι, σε τι εξυπηρετούν άραγε οι δημοσιεύσεις τούντων φωτογραφιών? Τι άλλο σκοπό μπορεί να έσσιει μια τέθκοια εισβολή στην προσωπική ζωή των θυμάτων πέρα που την τέρψη του φιλοθεάμονος κοινού τζιαι την επίκληση των φιλάνθρωπων συναισθημάτων του?

Το φαντασιακό του άμοιρου, αγνού κι αθώου θύματος που προωθείται μέσα που τα ΜΜΕ επικαλείται τα λαϊκά φιλάνθρωπα συναισθήματα. Το πρόβλημα ομως εν ότι στην Κύπρο λείπει μας η πολιτική ανάλυση τζιαι αντίληψη της έμφυλης βίας. Εν γεγονός ότι η βία, αυτοί που την ασκούν, αλλά κι αυτές που την υφίστανται, έχουν και φύλο και τάξη και ηλικία και εθνοτική καταγωγή, είτε θέλουμε να το παραδεκτούμε είτε όχι. Δυστυχώς, μέσα που τέθκοιες αφηγήσεις η έμφυλη διάσταση της βίας αποσιωπάται τζιαι περιοριζόμαστε στη φιλανθρωπία που εν πιο εύκολη τζιαι κυρίως πιο ακίνδυνη… Ως πότε???

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Σοσιαλισμός, φεμινισμός τζιαι LGBTQI θέματα

Με αφορμή ένα σχόλιο που έκαμα κάπου αλλού στο ίντερνετ ως απάντηση σε ένα επιχείρημα που εκφράστηκε τζιαμέ ότι «ιδεολογίες όπως ο κουμμουνισμος τζιαι ο σοσιαλισμός […] παράγουν ομοφοβία» τζιαι έτσι για να μεν ξιάνουμε τα gender politics μας :) 

Ο κομμουνισμός ή ο σοσιαλισμός ουδέποτε ήταν ως ιδεολογίες εναντίων των δικαιωμάτων των LGBTQI ατόμων ή των γυναικών. Το πρόβλημα εν ότι η old left («παραδοσιακή αριστερά» ?) εν ασχολείτουν/ ται με τα ζητήματα φύλου τζιαι σεξουαλικότητας επειδή κατά την άποψή τους (την οποία καταδικάζω) τούτα εν ζητήματα που εννα λυθούν ως διά μαγείας μετά την ταξική επανάσταση σε μιαν σοσιαλιστική/ κομμουνιστική κοινωνία. Αποδείχτηκε τζιαι στην πράξη (τόσο επί σοβιετικής ένωσης όσο και κατά την Ισπανική Επανάσταση) ότι τούτο εν πρόκειται να συμβεί ως διά μαγείας, ούτε ως αποτέλεσμα μιας καθαρά ταξικής και μόνο επανάστασης. Διότι τα ζητήματα φύλου τζιαι σεξουαλικότητας παν πολλά πιο πίσω τζιαι που τον καπιταλισμό τζιαι που τη συμμετοχική δημοκρατία τζιαι που την ταξική κοινωνία. Άρα, χρειάζεται έξτρα δουλειά, παράλληλα με την ταξική επανάσταση για να μπορούμε να δούμε μια πιο δίκαιη τζιαι ίση κοινωνία, όπου δεν θα υπάρχει καταπίεση στη βάση του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού. 

Ο σοσιαλισμός έννεν μια ομοιόμορφη πολιτική θεωρία, αλλά διαφέρει σημαντικά, συμπεριλαμβανομένων των ποικιλιών της παραδοσιακής αριστεράς τζιαι του ριζοσπαστικού φεμινισμού. Ο όρος old left αναφέρεται στ@ παραδοσιακ@ κομμουνιστ@ (λενινιστ@, τροτσκιστ@, σταλινικ@, μαοϊκ@ τζιαι ορθόδοξ@ μαρξιστ@) της εποχής πριν από τη δεκαετία του 1960, που είναι κυρίως ταξικά προσανατολισμέν@ και κατά συνέπεια εστιάζονται σε ακτιβισμό που αφορά κυρίως τα εργασιακά δικαιώματα. Από την άλλη πλευρά, η New Left («Νέα Αριστερά»?), που προέκυψε μεταξύ του 1960 και του 1970, ασπάζεται τζιαι προωθεί ένα ευρύτερο κοινωνικό και πολιτικό ακτιβισμό, συμπεριλαμβανομένων φεμινιστικών ανησυχιών τζιαι διεκδικήσεις του LGBTQI κινήματος. Η παραδοσιακή αριστερά απορρίπτει το φεμινισμό με τη δικαιολογία ότι εν ένα "σεπαρατιστικό" κίνημα, το οποίο διαιρεί την εργατική τάξη τζιαι ισχυρίζεται ότι το ultimate μέσο καταπίεσης των ανθρώπων είναι η τάξη και ότι σε μια κομμουνιστική κοινωνία, όπου η τάξη θα εξαλειφθεί, το φύλο δεν θα αποτελεί διχαστικό ζήτημα. 

Ο Ehrlich ακόμα λαλεί ότι ομάδες της παραδοσιακής αριστεράς, όπως το Revolutionary Communist Party (πρώην Revolutionary Union), the October League, τζιαι το International Workers Party θεωρούν ότι τα κινήματα για τα δικαιώματα των LGBTQI ατόμων “are caught in the mire and muck of bourgeois decadence” τζιαι ότι είναι “anti-working class and counter revolutionary.”

Που την άλλη, ο «ριζοσπαστικός φεμινισμός», (που είναι μέσα στο spectrum του σοσιαλισμού) που βρίσκει τις απαρχές του στη δεκαετία του 1960 στο πλαίσιο του δεύτερου κύματος του φεμινισμού τζιαι αναπτύσσει ένα πιο πλήρες τζιαι αναλυτικό θεωρητικό πλαίσιο κατά το τρίτο κύμα του φεμινισμού, προσδιορίζει την πατριαρχία ως ένα σύστημα εξουσίας, το οποίο δημιουργεί τζιαι διατηρεί οικονομικές, κοινωνικές τζιαι πολιτικές ιεραρχίες, ως βασική προβληματική του σημερινού κοινωνικού συστήματος. Αν και ο πρώιμος ριζοσπαστικός φεμινισμός (στο πλαίσιο του δεύτερου κύματος του φεμινισμού) αντιλαμβανόταν την πατριαρχία τζιαι την καταπίεση των γυναικών ως τη μόνη πηγή καταπίεσης, ο ριζοσπαστικός φεμινισμός στο τρίτο κύμα του φεμινισμού αναγνωρίζει ότι εκτός από την πατριαρχία, υπάρχουν και άλλες μορφές καταπίεσης τζιαι άλλοι τρόποι καταστολής, όπως η τάξη, η σεξουαλικότητα, η ταυτότητα φύλου, τζιαι η εθνοτική καταγωγή. Σύμφωνα με τον ριζοσπαστικό φεμινισμό, μια δίκαιη και ίση κοινωνία μπορεί να πραγματωθεί μόνο με την κατάργηση της πατριαρχίας, καθώς και κάθε μορφή ιεραρχίας.

Ο φεμινισμός του «τρίτου κύματος» αποτελεί όχι μόνο τη συνέχεια, αλλά τζιαι μιαν αντίδραση στις αποτυχίες και ανεπάρκειες του φεμινισμού του δεύτερου κύματος . Από αυτή την άποψη, το τρίτο κύμα φεμινισμού αμφισβητεί (challenges εν η λέξη που προτιμώ) έννοιες του δεύτερου κύματος του φεμινισμού, όπως η «θηλυκότητα» (ως καθολική γυναικεία ταυτότητα), και έχει επίγνωση του γεγονότος ότι οι γυναίκες δεν ορίζονται απλώς και μόνο από το βιολογικό τους φύλο (τζιαι δαμέ 'sex' εν καλύττερη λέξη παρά 'φύλο'), αλλά και από τα κοινωνικά ascriptions στο φύλο τους, και ότι οι γυναίκες είναι διάφορων εθνικοτήτων, εθνοτήτων, χρωμάτων, τάξεων, σεξουαλικοτήτων και πολιτισμικών υπόβαθρων. Ο φεμινισμός του τρίτου κύματος ως εκ τούτου ασχολείται επίσης με LGBTQI δικαιώματα τζιαι θέματα, όπως τζιαι με τον αντιρατσισμό, αναγνωρίζοντας ότι το φύλο δεν είναι το μόνο μέσο κοινωνικής καταπίεσης.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Μία ακόμα σχολική χρονιά ξεκινά όι με τους καλύττερους οιωνούς... ή η Μπάρμπι, ο Υφαντής τζιαι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

Τούντο μπλογκ ασχολήθηκε κάμποσο το τελευταίο διάστημα με την εκπαίδευση στην Κύπρο τζιαι ενόψει του ότι μόλις εξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά, αναμένεται να ξανασχοληθεί τζιαι στο μέλλον. 

Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς για τα δημοτικά. Εμένα τις τελευταίες μέρες εκράταν με μια ψιλοκατάθλιψη για το γεγονός, αφού προς το παρόν είμαι άνεργη τζιαι καθόλου εν με ενθουσιάζει το ότι εννα πρέπει να ξυπνούμε πάλε που το χάραμα τζιαι να μπούμε σε ρουτίνα...

Το πρωί εξυπνήσαμε νωρίς νωρίς, αλλά πάλε εκαταφέραμε να πάμε αργοπορημένες στο σχολείο. Λαλώ "να πάμε," γιατί την πρώτη μέρα αναμένεται τζιαι που τους γονιούς να μείνουμε στο σχολείο για την ομιλία της διεύθυνσης... Εκαταφέραμε τζιαι επήαμε με 10λεπτη καθυστέρηση τζιαι ακούσαμε τον ίδιον λόγο που ακούσαμε τζιαι πέρσι με μόνη εξαίρεση το ότι φέτος ακούσαμε τζιαι ότι αρχίζει η σταδιακή εφαρμογή των νέων αναλυτικών προγραμμάτων, για το περιεχόμενο των οποίων η διεύθυνση μάλλον εν εθεώρησε αναγκαίο να μας ενημερώσει. Η μόνη σχετική ενημέρωση που έγινε ήταν ότι τα διαλείμματα πλέον εννα ένει διάρκειας 15, 20 τζιαι 10 λεπτών (απ' ό,τι θυμούμαι)... Τίποτε άλλο!!! Η διεύθυνση του σχολείου εθεώρησε καλόν τζιαι φέτος να επικεντρωθεί στην "ανάγκη όπως τα παιδιά, αλλά και οι γονείς μάθουν και τηρούν την ιεραρχία, η οποία είναι πολύ σημαντική" και γενικά η "ιεραρχία" ήταν η λέξη κλειδί της όλης ομιλίας.... Γιατί τι θα γίνουμε χωρίς ιεραρχία... Τζιαι κάπως έτσι η ιεραρχία εμπαιδώνεται που πολλά μιτσιάν ηλικίαν τζιαι ύστερα καθίσταται σχεδόν αδιανόητη η ζωή χωρίς αυτήν... Τζιαι μιλούμε μετά για εκμετάλλευσην, κοινωνικές ανισότητες, κοκ... Πως εννα μπορέσουμε ποττέ να ξεφύουμε που τούτα τζιαι να οραματιστούμε μιαν καλύττερην κοινωνία όταν που παιδιά δεχόμαστε τέθκιαν πλύσην εγκεφάλου τζιαι τέθκιαν καταστολήν?

Το μεσημέρι πάω τζιαι πιάνω την κόρη μου που το σχολείο, η οποία ήταν πολλά θετική μετά τη γνωριμία με την τζιαινούρκα της δασκάλα. Είπεν μου ότι συνέχεια ακούαν τραούθκια τζιαι εχορεύκαν! Ως δαμέ, ωραία! Μετά είπεν μου τζιαι τα τραούθκια που τους έβαλεν η δασκάλα τους τζιαι ακούαν: το παριζάκι του υφαντή - "που το τραουδά ένα πράσινο πράμα," όπως μου επερίγραψεν η κόρη μου-, την μπάρμπι βασίλισσα των ωκεανών τζιαι την μπάρμπι βασίλισσα της μόδας. Πολλά εκπαιδευτικά τραούθκια, εν μπορώ να πω... Τζιαι για να ολοκληρωθεί η εκπαίδευση, τα μωρά ενημερωθήκαν τζιαι για την τραγουδίστρια των θκυο τελευταίων κομμαθκιών - "η δασκάλα είπεν μας εν η Ήβη που τα τραγουδά!" Εκπαίδευση ως προς τι όμως? Ως προς το να εμπεδώσουν καλύττερα τις διάφορες ιεραρχίες, για τις οποίες εμίλαν η διεύθυνση το πρωί, τον καπιταλισμό τζιαι τις επιταγές του τζιαι τα κοινωνικά (έμφυλα κυρίως) στερεότυπα... Πιο κάτω παραθέτω στίχους που τα πιο πάνω τραούθκια τζιαι κάποια πρόχειρα δικά μου σχόλια

Τραούδι 1
Θα'μαι καλό παιδί
άριστος μαθητής
αρκεί με το δικό μου το ρυθμό να κουνηθείς/ αρκεί το παριζάκι μου να είναι υφαντής
έλα και εσύ μπορείς
να γίνεις χόρευτης
αρκεί με το δικό μου το ρυθμό να κουνηθείς/ αρκεί το παριζάκι μου να είναι υφαντής

Στο γήπεδο νωρίς παντού πρωταθλητής
αρκεί με το δικό μου το ρυθμό να κουνηθείς

Το πρότυπο του "καλού παιδιού," του "άριστου μαθητή" τζιαι του "πρωταθλητή" που βέβαια υποτάσσεται στην εξουσία των μεγαλυτέρων τζιαι του σχολείου για να μπορεί να θέσει τζιαι ο ίδιος τους όρους του. Υποτάσσεται δηλαδή στην ιεραρχία, αλλά η επιβράβευση ένει να γίνει επίσης μέλος της ιεραρχίας - "αρκεί με το δικό μου το ρυθμό να κουνηθείς" έχοντας τη ψευδαίσθηση (?) ότι εν ο ίδιος που θέτει τους κανόνες: θεσπίζει το ρυθμό τζιαι επιλέγει το παριζάκι του να είναι συγκεκριμένης μάρκας... Έτσι, το πρότυπο τούτο γίνεται τζιαι πρότυπο καταναλωτή, αφού έσσιει άποψη για τη μάρκα του... παριζακίου του είπαμε! Ακόμα, τούντο πρότυπο εν αρσενικό τζιαι γι'αυτό εν τζιαι "πρωταθλητής" στο γήπεδο. Η έμφυλή του ταυτότητα εν κάπως πιο εύκαμπτη που τζείνη των επόμενων θκυο τραουθκιών, αφού μπορεί βέβαια να υιοθετηθεί από παιδιά ούλλων των φύλων, αλλά τα χαρακτηριστικά του παραμένουν να υπάγονται στην αρρενωπότητα τζιαι εν εν τυχαίο ότι μιλά εκ μέρους του αρσενικού γένους, νομίζω....


Τραούδι 2 
Ίσια όλα τα κορμιά
Μπάρμπι στην ακρογυαλιά
Μόνο αυτή έχει στέμμα στα μαλιά 
Υποκλιθείτε
του βυθού αρχηγός
Το γέλιο, το στυλ της εκθαμβωτικό
γι'αυτό τη ζηλεύουν στον ωκεανό
Τι κούκλα, τι νάζι, τι άλλο να πω
σε μαγνητίζει στο βυθό 
Αυτή κυβερνάει
Υποκλιθείτε, του βυθού αρχηγός

Τούντο τραούδι, όπως τζιαι το επόμενο, έσσιει ξεκάθαρα έμφυλη ταυτότητα τζιαι προορίζεται αποκλειστικά τζιαι μόνο προς συγκεκριμένο κοινωνικό φύλο. Προστάσσει το κοινό του να έσσιει ίσσιο κορμί. Να μάθουν λοιπόν από νωρίς να πειθαρχούν τα κοριτσάκια το σώμα τους, τη στάση του τζιαι τις κινήσεις του, όπως αναμένεται άλλωστε που τις γυναίκες να κάμνουν σε μιαν ξεκάθαρα πατριαρχική κοινωνία (για περαιτέρω ανάλυση της πειθαρχίας του γυναικείου σώματος μέσα στο πατριαρχικό σύστημα παραπέμπω σας δαμέ). Να μάθουν να υποτάσσονται στην εξουσία της Μπάρμπι, η οποία μπορεί να μεν ένει άντρας, αλλά εν παύει να είναι ένα έμφυλο πρότυπο σε μιαν πατριαρχική κοινωνία. "Μόνο αυτή" μπορεί να έσσιει το "στέμμα στα μαλιά." Τζι' εσύ κοριτσάκι μου, μπορείς να το δανειστείς για να ζήσεις τη ψευδαίσθησή σου, αλλά μόνο υποκλινώμενη στον καπιταλισμό (που θα σου το πουλήσει) τζιαι προσαρμόζοντας την εαυτή σου, το σώμα σου τζιαι τα θέλω σου στις προσταγές της Μπάρμπι, η οποία είναι τζιαι εξουσία ("βασίλισσα") τζιαι καπιταλιστικό τζιαι πατριαρχικό πρότυπο. Τζιαι χαρίζει σου τζιαι τη ψευδαίσθηση της γυναικείας εξουσίας σε μιαν πατριαρχική κοινωνία (λες τζιαι η εξουσία αλλάσσει ουσία ανάλογα με το φύλο του ατόμου που την ασκεί), κάμνοντάς σε να νομίζεις ότι τούτο εν αρκετό για την κατάλυση της πατριαρχίας (όμως, μπορούμε άραγε να απελευθερωθούμε με ανελεύθερα μέσα, όπως η εξουσία?). Εσύ υποκλίθου στη λάμψη της Μπάρμπι τζιαι εξαργύρωσε τις επιταγές που σου προτάσσει η πατριαρχία με λίη που τη λάμψη της Μπάρμπι τζιαι το φθόνο των άλλων. Βέβαια, η Μπάρμπι είναι "βασίλισσα των ωκεανών" τζιαι "αρχηγός του βυθού," αφού η εξουσία στην ανθρώπινη κοινωνία "ανήκει" στο αρρενωπό πρότυπο. Τζιαι άρα η εξουσία που μπορεί να δοθεί σε μιαν γυναίκα εν μπορεί να εν η ίδια... Κάτι που μας παίρνει στο τελευταίο μας τραούδι, όπου η Μπάρμπι γίνεται "βασίλισσα της μόδας" 

Τραγούδι 3 
Φορέματα, αστράφτερα, τα όνειρα ντύνουν μαγικά
Πολύχρωμοι συνδιασμοί, δίνουν λάμψη σε ουρανό και γή
Στο κόσμο αυτό το μαγικό όλες σας προσκαλώ, 
την παραμυθένια ομορφιά, νιώστε στην καρδιά.
Όλα είναι αστραφτερά, λάμπερα και μαγικά
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Φώτα, glitter, μουσική, μόδα είναι η ζωή 
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Της μόδας η βασίλισσα, βασίλισσα αστράφτερη.
Ατέλειωτοι συνδιασμοί, στην μόδα δεν υπάρχουνε φραγμοί
Και glitter βάλε όσο θες, να μην διστάζεις να κάνεις αλλαγές.
Τα glitter δες, λαμποκοπούν, την λάμψη των αστεριών ξεπερνούν.
Με άμαξα θα πάμε στο χορό, μες στης μόδας το ρυθμό.
Όλα είναι αστραφτερά, λάμπερα και μαγικά
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Φώτα, glitter, μουσική, μόδα είναι η ζωή 
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Της μόδας η βασίλισσα, βασίλισσα αστράφτερη.
Αν δεν τα καταφέρεις θα 'ρθούν οι φλέροις
να βοηθήσουν και να σκορπίσουν παντού τα glitter τα ονειρικά.
Όλα είναι αστραφτερά, λάμπερα και μαγικά
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Φώτα, glitter, μουσική, μόδα είναι η ζωή 
μεταμορφώσου, μεταμορφώσου.

Της μόδας η βασίλισσα, βασίλισσα αστράφτερη.
Της μόδας η βασίλισσα, βασίλισσα αστράφτερη.(x3)

Μεταμορφώσου, αφού ως γυναίκα τούτο εννα καλείσαι να κάμνεις ούλλη σου τη ζωή... Ο καπιταλισμός γίνεται "φίλος" σου σε τούτο. Προσφέρει σου τη μόδα, το γκλίττερ, τα εντυπωσιακά φουστάνια τζιαι τη ψευδαίσθηση ότι οι φραγμοί που σου επιβάλλουν σε ούλλα τα πεδία της ζωής σου μπορούν να σπάσουν μέσω της... μόδας! Υπόσχεταί σου ελευθερία: στο να βάλλεις "όσο γκλίττερ" θέλεις, να φορήσεις όσα τζιαι ό,τι φουστάνια θέλεις τζιαι να θκιαλέξεις τα χρώματά τους. Η "ελευθερία" σου περιορίζεται δαμέ τζιαι τελειώνει επίσης δαμέ, αφού, όπως σου λαλεί, "μόδα είναι η ζωή" τζιαι τίποτε άλλο. Μεν γελαστείς να γυρέψεις ελευθερία αλλού, πάρτο απόφαση, η "ελευθερία" σου τούτη ένει μέσα σε ένα πατριαρχικό/ καπιταλιστικό σύστημα! Τζιαι τα παραμύθκια τζιαι ο χώρος της φαντασίας εν η δική σου εκτόνωση - ελεγχόμενη βέβαια τζιαι τούτη... 

Αποτελούν η Μπάρμπι τζιαι το πράσινο πλάσμα του Υφαντή μέρος της σύγχρονης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης? Με τούντο ερώτημα κλείνει η δική μου ανάλυση για σήμερα. Επιφυλάσσομαι να τη συνεχίσω ίσως μιαν άλλην φοράν... 

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Οι φάλιες διοργανώνουν δημόσια συζήτηση: Έθνη, τάξεις και κοινωνικός ανταγωνισμός



Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου, ώρα 19.30
στο οίκημα της ΚΙΣΑ, Αρσινόης 48, Παλιά Λευκωσία
συζητούμε με τον Άκη Γαβριηλίδη*,
βασικά και επίκαιρα ζητήματα
θεωρίας και πράξης
Έθνη, τάξεις και κοινωνικός ανταγωνισμός

*Ο Άκης Γαβριηλίδης έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή στην φιλοσοφία του δικαίου. Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου ασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει δημοσιεύσει πάρα πολλά κείμενα και μεταφράσεις σε διάφορα επιστημονικά και πολιτικά περιοδικά καθώς και βιβλία. Ενδεικτικά αναφέρουμε την “Συνέχιση του εμφυλίου με άλλα μέσα” και την “Αθεράπευτη νεκροφιλία του ριζοσπαστικού πατριωτισμού” του 2007.

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

υπουργείο παιδείας, εκπαιδευτικοί, γονιοί τζιαι καλούπια


Ναι, η οικογένεια τζιαι η κοινωνία έχουν καθοριστικό ρόλο όσον αφορά την εκπαίδευση των παιδιών/ νέων τζιαι την διαμόρφωση των απόψεών τους. ΑΛΛΑ τούτο εν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την επίσημη εκπαίδευση (Υπουργείον Παιδείας - σχολεία) να εν τα σκατά που ένει τζιαι μάλιστα υπό "αριστερή" κυβέρνηση. Εν γίνεται, ρε κουμπάρε η κόρη μου που εν α δημοτικού να έρκεται σπίτι τζιαι να μου ζητά να μάθουμε που το βιβλίο της μουσικής του σχολείου τραγουδάκια που λαλούν «ο Μιχάλης φόρεσε αρβύλες και την τιμημένη τη στολή, κρέμασε το όπλο του στον ώμο και κατέβη στην αυλή. Ο Μιχάλης ντύθηκε φαντάρος κι έχει το κεφάλι του ψηλά, είναι της πατρίδας στρατιώτης και με βήμα περπατά.» ή «Εν, δυο, εν, δυο, τα στρατιωτάκια, δέστε τι περήφανα περνούν τα φανταράκια! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε. Εν, δυο, εν, δυο, το χακί φορούνε και για την πατρίδα μας με τόλμη πολεμούνε! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε. Εν, δυο, εν, δυο, είναι σαν λιοντάρια, στον πόλεμο θα πέσουνε σαν άξια παλικάρια! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε.» τζιαι η οδηγία (γραμμένη μες στο βιβλίο του σχολείου τζιαι μάλιστα της μουσικής) να ένει «μερικά παιδιά μπορούν να περπατούν με βήμα, σαν τα στρατιωτάκια της εικόνας!». Τζιαι μετά πιάνω το βιβλίο της «χριστιανικής αγωγής» (έτσι λέγεται πια, όι «θρησκευτικά» – αν μη τι άλλο εν πιο ειλικρινής ο όρος, να μου πείτε) τζιαι στον πρόλογο λαλεί επί λέξει «Στη δύσκολη σημερινή εποχή η Ορθόδοξη χριστιανική και ελληνική παράδοση είναι η ασφαλιστική δικλείδα που θα μας βοηθήσει να ζήσουμε σωστά και να καλλιεργήσουμε όλες τις αρετές της φυλής και της θρησκείας μας»!!!

Μα το πιο σσιοκκαριστικό εν η μουσική για μένα! Ένα μάθημα που θα έπρεπε να καλλιεργεί μόνο όμορφα συναισθήματα τζιαι να προωθεί τη δημιουργικότητα τζιαι την κριτική σκέψη, αντ’ αυτού να καλλιεργεί το μίσος, τον εθνικισμό, την πατριαρχία τζιαι την έχθρα! Τζιαι να προωθεί τον πόλεμο! Τζιαι τον αλληλοσκοτωμό! «Στον πόλεμο θα πέσουνε σαν άξια παλικάρια!» Μέσα που τη μουσική, το υπουργείο παιδείας στοχεύει τι ακριβώς? Να παράγει πολεμοχαρή στρατιωτάκια! Μωρά 6 χρονών θέλουμε να τα κάμουμε στρατιωτάκια τζιαι εμπεδώνουμε τους το μίσος! Τζιαι ύστερα γυρεύκουμε το λάθος... Τζιαι έπρεπε να το μάθουν πόξω μίσσιη μου! Τζιαι ήρτεν η κόρη μου πέρσι που το σχολείο "να μάθουμε το τραγουδάκι" τζιαι είδα το τζιαι έφριξα! Εξεροκατάπια τζιαι είπα της ήρεμα (αν τζιαι που μέσα μου ούρλιαζα που αγανάκτηση τζιαι πόνο) ότι εγώ εν συμφωνώ με το «τραγουδάκι» τζιαι αρνούμαι να κάτσω να το μάθουμε τζιαι εξήγησά της για τον εθνικισμό τζιαι το μίσος που προάγει, αλλά τζιαι για τις έμφυλες ταυτότητες που αναπαράγει («παλικαριά»/»λεβέντικα»). Ένιωθε άσσιημα όμως που ήταν να πάει στο σχολείο τζιαι να μεν το ξέρει. Ε, είπα της να μεν ανησυχεί τζιαι εννα εξηγήσω της δασκάλας εγώ. Τζιαι να πηαίνω στο σχολείο τζιαι να καρτερώ να μιλήσω με τη δασκάλα, η οποία πρώτα εχασκιάστηκεν όταν της είπα ότι εγώ εν θέλω η κόρη μου να εκτίθεται στο μίσος, τον εθνικισμό τζιαι την πατριαρχική σκέψη τζιαι τελικά είπεν μου κάτι του στυλ «ο καθένας έσσιει τις απόψεις του»!!! Ναι, ο καθένας τζιαι η κάθεμιά έσσιει τις απόψεις της/του, ΟΚ. Γιατί όμως να εν παράλογο να μεν θέλω ως μάνα το παιδί μου να εκτίθεται στο μίσος του κάθε παρανοϊκού/ της κάθε παρανοϊκής που έτυχε να ένει υπάλληλος του Υπ. Παιδείας? Γιατί να μεν έχω το δικαίωμα να αποτρέψω το έγκλημα που γίνεται εις βάρος του παιδιού μου? Την εισβολή στο σπίτι μου? Γιατί, ναι, εμένα τούτη η κατάσταση κάμνει με να νοιώθω ότι κάποιος εισβάλλει στο σπίτι μου τζιαι προσπαθεί να μου καταστρέψει ό,τι επάσκησα χρόνια να δημιουργήσω. Γιατί εν γίνεται να μεγαλώνω την κόρη μου που μωρό να αποδέχεται τζιαι να αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα του κάθε πλάσματος, να αγαπά τζιαι να νοιάζεται ούλλα τα πλάσματα πας στη γη, να επιζητά την ειρήνη, την αλληλεγγύη, την ισότητα τζιαι την αυτονομία τζιαι ξαφνικά να επεμβαίνει ο κάθε δάσκαλος τζιαι το κάθε υπουργείο παιδείας τζιαι να δηλητηριάζουν το νου της!!! Τζιαι μετά να μου λαλεί η δασκάλα «θα ήταν καλό όμως να μην υπονομεύεται ο ρόλος της δασκάλας στο σπίτι». Τζιαι απαντώ της «καλά, τζιαι εσείς καλό γιατί υπονομεύετε τους γονιούς? Τζιαι εγώ εν θέλω να σε υπονομεύσω, αλλά άμα εσείς μας υπονομεύετε ως γονιούς, εγώ τι να κάμω? Να κάτσω να το δέχομαι? Ε, όι, εννα αντιδράσω, φυσικά!» Τζιαι μετά να μου το παίρνει «Μα για το καλό του παιδιού δεν θα έπρεπε να αντιδράτε» Μα τι λαλούν???? Για «το καλό του παιδιού μου» να τους αφήνω ανενόχλητους να τη δηλητηριάζουν? Τζιαι να σιωπώ? «Για να μεν υπονομεύσω τη δασκάλα», μίσσιη μου?

Τζιαι ύστερα να τσακκώνουμαι με τις μανάδες…. Διότι μετά επροχώρησα τη συζήτηση σε ένα φυλλάδιο που εδώθηκε για την οικογένεια τζιαι ήταν εικονούες με οικογενειακές δραστηριότητες να σημειώσουν τι κάμνουν τα μωρά με τις οικογένειές τους. Σε ούλλες, μα ούλλες τις εικονούες, ήταν: η μάμα, ο παπάς, η κόρη τζιαι ο γιος. Εκτός που την εικόνα που κάθεται η οικογένεια στο τραπέζι τζιαι στα υπόλοιπα άτομα προστίθενται η γιαγιά τζιαι ο παππούς… Τζιαι μια που τες εικονούες να ένει «η οικογένεια πάει εκκλησία». Τζιαι η κόρη μου εν το έκαμε. Όταν την ερώτησα είπε μου "μα εν θωρείς, σε ούλλες τις εικονούες εν η μάμα, ο παπάς τζιαι τα μωρά, εμείς εν κάμνουμε τίποτε που τούντα πράματα τζιαι με τον παπά μου. Ούτε έχω αδελφάκι. Ούτε τρώμε με τη γιαγιά τζιαι τον παππού. Ούτε πάμε εκκλησία. Θέλεις να γράψω ψέμματα?" Τζιαι είπα τους ότι εν απαράδεχτο το 2010 να διδάσκονται τα μωρά για την οικογένεια βάσει του μοντέλου της πυρηνικής οικογένειας.... η δασκάλα εμάσαν τα (τάχα εν ιξέρει ίνταλως εβρέθηκε το φυλλάδιο - εφέραν το οι εξωγήινοι έλλειψε να μας πει) τζιαι μια μάμα (που εν τζιαι δασκάλα) εσηκώστηκε πάνω τζιαι ετσιρίλλα "μα τι εν τούτα πράματα? τζιαι πολλά καλά έκαμε η δασκάλα τζιαι έδωκε τούντο φυλλάδιο, διότι υπάρχουν άλλα ήδη οικογένειας, ναι, αλλά εν ΛΑΘΟΣ! Το ΣΩΣΤΟ είδος ΤΟΥΤΟ ένει τζιαι ΤΟΥΤΟ πρέπει να μάθουν τα μωρά για να μεν παρασύρονται τζιαι να κάμουν ΣΩΣΤΕΣ οικογένειες"…. Τζιαι εγώ εσκέφτουμουν να τους πω τζείντην ώρα ότι εκτός που τες μονογονεϊκές οικογένειες, υπάρχουν τζιαι οι οικογένειες με 2 μαμάδες/ μπαμπάδες, παιδιά που μεγαλώνουν με άλλους συγγενείς εκτός από τους γονείς τους κ.ά., αλλά που να ακούσουν? Πως ν’ ακούσουν τούτοι οι άνθρωποι τέθκοιες αλήθκειες? Τζιαι πώς να τις δεχτούν που εκτίσαν μια ζωή πάνω σε στερεότυπα τζιαι ρόλους στενά προδιαγραμμένους? Αφού αν δεχτούν κάτι άλλο, πέρα που το στερεότυπο που κρατούν σφιχτά σφιχτά να μεν τους το πιάσουν, εννά καταρρεύσει η ύπαρξή τους η ίδια! Μα τζιαι τα μωρά τι φταιν να τα κτίζουν μες στα στερεότυπά τους?

Ύστερα, μια άλλη μάνα/δασκάλα εδάκρυσε που τη συγκίνησή της, διότι ο 8χρονος γιος της είπεν της ότι μια μέρα εννα κατεβάσει την τούρτζικη σημαία που τον πενταδάχτυλο... Τζιαι ύστερα κλαιν τα "παλλικάρκα" τους... Ε, μα με έτσι νου, εν μόνες τους που σκοτώνουν τα παιδιά τους τζιαι ύστερα αναζητούν τον φταίχτη… Στον καθρέφτη να παν να δουν την οσσιά τους, γιατί εν κάμνουν τον κόπο άραγες?


Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2011

μια αντι-μιλιταριστική ειρηνευτική επιχείρηση

Hiçbir Yerin Şarkısı
Kıbrıs’ta sokaklar tanklarla doluydu
Ceketli adamlar nutuklar atıyordu
Ordumuz muzaffer hamaset gırla
Protokol saflarda el pençe divan
Sokaklar uygun adım marş marş
Her yer hep aynı hem yakın hem uzaktı
Ve hiçbir yerde işgal hâlâ sürüyordu
Bir anıt dikildi bir kumarhane
Bin anıt dikildi ve bin kumarhane
Kâr tatlı, para aklı ayşe tatilde kaldı
Bir yirmi temmuz inşa olmakta ulus
Bir ondört ağustos yavru artık adımız
Kim yerli kim göçmen sınır aç kin besler
Biz yolda yol asker sınırı aç yol gözler
Kalbi kırık adada ahh kardeşler
Kuytulardan kesmandan, bir karpuz diliminin ardından
Gölgenin serininden günlerin sıcağından
Hürriyet şarkıları dilimize pelesenk
Apoletlere inat rütbesiz bir gelecek
Kurmak için çıkılan bu yolun menzilinde
Askersiz bir bölgede başladı her şey işte
Bu bir davettir, bu bir pakttır, bu anti-militarist bir barış harekâtıdır
………………………
…………………
Το τραγούδι του πουθενά
Οι δρόμοι της Κύπρου ήταν γεμάτοι άρματα
άνθρωποι με κοστούμια έριχναν λέξεις
ο στρατός μας έμπαινε γεμάτος ηρωισμό και νίκη
μπροστά στο πρωτόκολλο ήταν έτοιμοι να δεχτούν διαταγές
οι δρόμοι παρέλαυναν στον ανάλογο βηματισμό
Παντού όλα είναι τα ίδια, μακριά και κοντά
και η κατοχή της γης του πουθενά ακόμα συνεχιζόταν
ένα μνημείο κτίστηκε και ένα καζίνο,
χιλιάδες μνημεία, χιλιάδες καζίνο
το κέρδος είναι γλυκό, τα λεφτά μέσα στο μυαλό, η Αισιέ παρέμεινε στις διακοπές
Μια 20η του Ιούλη ένα έθνος δημιουργήθηκε
μια 14η του Αυγούστου ονομαστήκαμε κόρη πατρίδα
ποιος είναι ντόπιος ποιος είναι έποικος, ανοίξτε τα σύνορα, η δυσφορία συγκρατιέται
είμαστε στους δρόμους, στρατιώτες στα σύνορα, να ανοίξουμε τα μάτια
αχ αδέρφια αυτού του σπαραγμένου νησιού
Τα διαλείμματα διακόπτονται, ακολουθεί μια φέτα καρπούζι
από την δροσιά της σκιάς, από την ζέστη των ημερών
τραγούδια ελευθερίας, τριαντάφυλλα της γλώσσας μας
μένουν οι επωμίδες, ένα μέλλον χωρίς ιεραρχίες
να ξεκινήσει στην εμβέλεια αυτού του δρόμου
να εγκαθιδρύσουμε μια αποστρατιωτικοποιημένη περιοχή εδώ, όλα άρχισαν εδώ
Αυτή είναι μια πρόσκληση, μια συμφωνία, αυτή είναι μια αντι-μιλιταριστική ειρηνευτική επιχείρηση
………………………

Bandista song 2011,

inspired by Cemre’s invitation text for the first anti-militarist festival of 2010

Song of Nowhere
The streets in Cyprus were full of tanks
Men in jackets were throwing words
Our army was entering full of heroism and victory
At the front of the protocol they were ready to receive orders
The streets were marching in appropriate steps
Everywhere, everything is the same, both close and far
And the occupation at the land of nowhere was still continuing
A monument was erected, a casino
Thousands of monuments were erected and thousands of casinos
Profit is sweet, money in the mind, ayshe remained on holiday
One 20th July a nation was built
One 14th August our name is now “child country”
Who is local, who is settler, open the borders, grudge is held
We are on the streets, soldiers on the border to open eyes
Ahh brothers on the heartbroken island
Recesses are disrupted, followed by a slice of watermelon
From the coolness of the shade, from the heat of the days
Freedom songs, our language roses
Persistence of epaulettes, a future without ranks
Set off on the range of this road
To establish a demilitarized area here, everything started here
This is an invitation, this is a pact, this is an anti-militarist peace operation

http://tayfabandista.org/


Πηγή: Φάλιες

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2011

Τρίτη, 9 Αυγούστου 2011

σεξ, παιδιά, γονείς, σχολείο τζιαι "ειδικοί"

(Έσσιει τζιαιρό που θέλω να κάμω τούντην ανάρτηση τζιαι νομίζω ήρτεν η ώρα της...)

Πριν να κλείσουν τα σχολεία, ο σύνδεσμος γονέων του δημοτικού σχολείου, στο οποίο πάει η κόρη μου, εκάλεσέν μας σε μια διάλεξη που εδιοργάνωσε με θέμα "πως μιλούμε στα παιδιά μας για το σεξ" με ομιλητή έναν μαϊτανό των ΜΜΕ - σεξολόγο/ αφροδισιολόγο. Επήα όι επειδή επερίμενα τον μαϊτανό να μου πει πως να μιλήσω στην κόρη μου για το σεξ, αλλά που περιέργεια (μπορείτε να το πείτε και διαστροφή) να ακούσω τι ειχε να μας πει ο "ειδικός."

Λοιπόν, κατ' αρχάς, ο "ειδικός" εξεκίνησε την διάλεξή του ενημερώνοντάς μας ότι "τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έξαρση αφροδίσιων νοσημάτων και γι' αυτό ευθύνεται η μετακίνηση πληθυσμών, ιδιαίτερα από τότε που άνοιξαν τα σύνορα των χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και ξένοι άρχισαν να έρχονται στην Κύπρο." Ε, βέβαια, εν οι ξένοι τζιαι ειδικότερα οι Ρωσσίδες που εφέραν τα ΣΜΝ στην Κυπρο, γιατί ως γνωστόν, οι Κυπραίοι ήταν πάντα "καθαροί"... Να σημειωθεί δαμέ ότι στην αίθουσα είσιε σίουρα 5 μητέρες από τη Ρωσία, ενώ στο σύνολο ήμασταν καμιά 25αριά γονείς και δασκάλες/οι.

Σε ούλλη την διάρκεια της διάλεξης ο σεξολόγος/ μαϊτανός εν εχρησιμοποίησε ούτε μια φορά τις λέξεις "αιδοίο," "κόλπος," "πέος" κοκ, παρά μόνο "πουλλάκι" τζιαι "πουλλί"/"πουλλού." Επαναλάμβανε συνέχεια δε ότι "η πιο κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε στα παιδιά μας για το σεξ είναι όταν παρακολουθούμε μαζί τους τηλεόραση," αφού "ευτυχώς, η τηλεόραση εν γεμάτη που σεξουαλικές σκηνές, δίνοντάς μας μιαν καλήν αφορμή." Να βάλλουμε ίσως τα μωρά να θωρούν τσόντες, προκειμένου να αδράξουμε την ευκαιρία?

Είπεν μας ότι "η πιο κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε σε ένα παιδί για το σεξ είναι κατά τη διάρκεια που φοιτά στο δημοτικό σχολείο." Δηλαδή, αν το παιδί μας ρωτήσει μας πιο πριν, να κάμουμε την πάπια?

Επίσης, συνέστησε "κυρίως στις μητέρες, επειδή αυτές, ως γυναίκες, είναι υπέρπροστατευτικές" να μεν σσιοκκάριστούν "όταν βρουν τον γιο τους με την πουλλού στο χέρι" τζιαι ότι πρέπει να γνωρίζουν ότι "ο αυνανισμός είναι φυσιολογικό φαινόμενο που παρατηρείται στ' αγορια κι αυτό επειδή τα αγόρια είναι πιο ανώριμα"! Ντόινγκ! Δηλαδή οι μητέρες εν στάνταρντ ότι εν να σσιοκκαριστούν αν κόψουν το παιδί τους να αυνανίζεται τζιαι τούτο επειδή εν υπερπροστατευτικές (ούλλες οι μητέρες, εντάξει?) τζιαι τούτο επειδή εν γυναίκες τζιαι τα αγόρια αυνανίζονται επειδή εν "ανώριμα" ενώ οι κορούδες, ως πιο "ώριμες," εν αυνανίζονται!

Τζιαι επειδή ο "ειδικός" εν μας είπε τίποτε ουσιαστικά για το πως μιλούμε στα παιδιά μας για το σεξ, όταν ετέλειωσε η διάλεξη μια μητέρα ερώτησέν τον πως να εξηγήσει στον 8χρονο γιο της ίνταλως γίνουνται τα μωρά, αφού η ίδια τωρά εν έγκυος τζιαι ο γιος της ρωτά την πως έγινε τζιαι τζείνη εν ιξέρει τι να του πει, γι'αυτόν "αλλάσσει κουβέντα"! Να μεν σχολιάσω ότι ο μιτσής εν 8 χρονών τζιαι ακόμα οι γονιοί του εν του εμιλήσαν για το σεξ τζιαι εσκεφτήκαν να το κάμουν τωρά που η μάμα εν έγκυος τζιαι ο μιτσής ρωτά... Η απάντηση του "ειδικού" ήταν ότι πρέπει να εξηγήσει στο παιδί ότι "ο μπαμπάς έβαλε το σποράκι στην κοιλιά της μαμάς, σε μιαν ειδική θήκη, επειδή παντρευτήκαμε"!!!! Τζιαι όταν η μάνα ερώτησε "τζιαι τι να του πω αν ρωτήσει πως ο μπαμπάς έβαλε το σποράκι στην ειδική θήκη τζιαι ποια εν τούτη η ειδική θήκη," ο "ειδικός" απάντησε ότι "τα μωρά σε τούντες ηλικίες εν ρωτούν τόσα πολλά πράματα"!!!!!!!!! Ακόμα, ο "ειδικός" μας συμβούλευσε εδώ να εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι "σεξ είναι όταν δύο άνθρωποι, ένας άντρας και μια γυναίκα, που είναι παντρεμένοι χαϊδεύονται και φιλιούνται"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Απαντώντας σε άλλες ερωτήσεις, ο "ειδικός" ανέφερε ότι όταν τα παιδιά γίνουν 13 ετών έννα πρέπει να τους μιλήσουμε για τα γεννητικά όργανα με το όνομά τους (πιο πριν, είπαμε, εν το "πουλλί" τζιαι το ¨πουλλάκι"...) τζιαι ότι "για τα κορίτσια, μια καλή ευκαιρία να τους τα εξηγήσετε αυτά είναι μιλώντας τους για την περίοδο, αφού σ' αυτές τις ηλικίες περίπου περιμένουν να δουν την περίοδό τους"!!!! ΜΑ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 13 ΤΟ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟΝ ΕΝ ΟΤΙ ΗΔΗ ΕΙΔΑΝ ΠΕΡΙΟΔΟ!!!!!!!!!! Ακόμα, μας είπε ότι μέχρι την ηλικία των 6 ετών δεν υπάρχει πρόβλημα τα παιδιά να βλέπουν τους γονείς τους γυμνούς, αλλά όχι αργότερα!!!!

Τζιαι η αγαπημένη μου ατάκα: "Όσοι έχετε κόρες ειδικά, θέλω να γνωρίζετε ότι τα κορίτσια έχουν την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία σχεδόν πάντοτε κάτω από πιέσεις από το αγόρι τους, γι' αυτό να είστε προσεχτικοί"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τα κορίτσια δηλαδή, αν και πιο "ώριμα," όπως μας είπε προηγουμένως, κάμνουν σεξ μόνο επειδή θέλει το αγόρι τους!!!!!!! Με άλλα λόγια, οι γυναίκες εν έχουν σεξουαλικές επιθυμίες!!!!????!!!!????!!!!

Όπως θωρείτε, ο "ειδικός" ούλλον μαργαριτάρια ήταν..... Πόθθε να τα πιάσω όσα μας είπε τζιαι που να τ' αφήκω? Επροωθηθήκαν πάλε ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο σεξισμός, ο μισογυνισμός, τα στερεότυπα, η ετεροκανονικότητα τζιαι ούλλα τούτα τα "ωραία".... Το δε σσιηρόττερο εν ότι τους παραπάνω γονιούς εν τους επείραξε τίποτε που τούτα ούλλα, παρά μόνο ήβραν τον "ειδικό" πολλά "προχωρημένο," όπως μου είπαν κάποιες/οι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Τζιαι φυσικά, έφαα πάλε ΤΟ κράξιμο, όταν συνομιλώντας μαζί τους είπα τους ότι κατ' αρχάς εν ρατσιστικό να φορτώνουμε στις μετανάστριες/τες την ύπαρξη των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων τζιαι ότι τα παιδιά μας εν έτοιμα να ακούσουν για το σεξ που πιο μικρήν ηλικία που το δημοτικό τζιαι ότι εμείς ως γονείς οφείλουμε να τους εξηγήσουμε τι πραγματικά είναι το σεξ (τζιαι όι "ένας άντρας τζιαι μια γυναίκα φιλιούνται τζι' αγκαλιαζουνται αφού παντρευτούν") με αναφορές στα σεξουαλικά όργανα με τα ονόματά τους τζιαι όι απλά τα υποκοριστικά τους... Το δε μεγάλο κράξιμο ήρτε όταν τους είπα ότι εγώ της κόρης μου εμίλησά της αναλυτικά για το σεξ όταν με ερώτησε σχετικά, στην ηλικία περίπου των 4 ετών τζιαι ότι της εξήγησα ότι το σεξ μπορεί να γίνει ανάμεσα σε άντρα - γυναίκα ή γυναίκα - γυναίκα ή άντρα - άντρα, ότι ο γάμος εν άσχετος με το σεξ τζιαι ότι σεξ κάμνουμε επειδή μας κάμνει να νιώθουμε ωραία τζιαι όι για να κάμουμε μωρά, αν τζιαι τα μωρά δημιουργούνται μέσα που το σεξ. Το δε μεγάλο σσιοκ ήταν όταν τους είπα στην κόρη μου έχω επίσης εξηγήσει για τις εγχειρήσεις διόρθωσης φύλου τζιαι τα τρανς άτομα...

Πραγματικά απογοητεύκουμαι κάθε φορά που έχω παρόμοιες εμπειρίες... Εν γίνεται άτομα 30 - 50 ετών να έχουν ακόμα τόσες προκαταλήψεις, να σκέφτουνται τόσο πολλά μέσα σε κουθκιά τζιαι να μεταδίδουν τούντον τρόπο σκέψης στα παιθκιά τους... Εν απελπιστικό!

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2011

αντιμιλιταριστκό φεστιβάλ - anti militarist festival



(English Text follows.)

προβολές (19:00)
θα ακολουθήσει:
συζήτηση για τις προοπτικές συλλογικής αντίστασης στο στρατό, και παραδείγματα από άλλες χώρες

diy συναυλία (21:00)
με τους ΚΑΦΡΙΚΕΣ (experimental blues fusion)

επίσης:
μουσική
εργαστήρι στένσιλ
έντυπο υλικό
φαγητό/ποτό
γκράφιτι

------------------------------------------------------

ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΕΛΟΣ
(ώρα για το στρατό? δεν το νομίζω!)
Τι τέλος δηλαδή, από το σεπτέμβρη πίσω στα ίδια θα ‘μαστε οι περισσότεροι, κάποιοι θα πρέπει να περάσουν την “εμπειρία” του στρατού και μετά να δουν. Δύσκολα τα πράματα, μα δε μένουμε απαθείς. Πάντα ψάχνουμε τους τρόπους για να αντισταθούμε συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα.. Και από ‘τι φαίνεται αυτό θα πρέπει να κάνουμε κι εδώ, αν θέλουμε να έχουμε αποτέλεσμα. Να ορθώσουμε το ανάστημά μας μπροστά σε εκείνους που μας θέλουν δουλοπρεπείς φαντάρους, πάντα με την ακλόνητη επιθυμία να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

μαθητικό περιοδικό/συλλογικότητα ΣΚΑΠΟΥΛΑ
http://skapoula.espivblogs.net/
------------------------------------------------------

screenings (19:00)
afterwards:
discussion on the potential of collective resistance to the army, along with examples from other countries

diy live music (21:00)
with KAFRIKES (experimental blues fusion)

also:
music
stencil workshop
printed material
food/drink
graffiti

------------------------------------------------------

SCHOOL'S OUT.
(time for the army? i dont think so!)
Out, well, by september most of us will have to return, and some will have to endure the army's "experience". Tough situation, but we're not apathetic. We search for the ways to resist collectively and self-organized. And as it seems, we'll have to do the same here, if we want to have an impact. We should rise up against those who want us to be subjugated soldiers, always with the burning desire to take life into our own hands.

NOT A SINGLE HOUR IN THE ARMY

student magazine/group 'SKAPOYLA' ("skive-off")

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011


Ο γάμος εν ένας θεσμός που εδραιώθηκε που το δίπτυχο πατριαρχία - θρησκεία. Πριν που το φονικό αυτό δίδυμο, οι άνθρωποι και οι σεξουαλικές σχέσεις ήταν σαφώς πολύ πιο ελεύθερες. Ο γάμος εφευρέθηκε τζιαι επιβλήθηκε ως ένας θεσμός για τη χαλιναγώγηση της σεξουαλικότητας και τον πιο αποτελεσματικό έλεγχο των ανθρώπινων σχέσεων και κατεπέκταση των ίδιων των ανθρώπων. Χωρίς το θεσμό του γάμου, η πατριαρχία θα κατέρρεε τζιαι χωρίς την πατριαρχία, η ίδια η θρησκεία θα αποτύγχανε. Ο γάμος εν ένα είδος συμβολαίου με το οποίο τα δύο μέρη καλούνται να παραδώσουν το sovereignty τους (εν μου έρκεται ο όρος στα ελληνικά, απολογούμαι): παραδοσιακά, η μεν γυναίκα καλείται να παραδώσει στον άντρα τη σεξουαλικότητά της, την αυτονομία της τζιαι τη χειραφέτησή της τζιαι να αναλάβει καθήκοντα reproduction. Ο δε άντρας καλείται να αναλάβει το ρόλο του breadwinner. Εις αντάλλαγμα, οι μεταξύ σχέσεις των δύο μερών επισημοποιούνται και χαίρουν κοινωνικής αναγνώρισης. Τα δύο μέρη δηλαδή αποτάσσονται το sovereignty τους προκειμένου οι σχέσεις τους να εγκριθούν που το κοινωνικό πλαίσιο. Ακόμα, τα «κέρδη» των δύο μερών που τούντη συμφωνία είναι: για τον μεν άνδρα η βεβαιότητα ότι τα παιδιά που θα γεννηθούν μέσα σε ένα γάμο είναι «δικά του». Για τη δε γυναίκα, η βεβαιότητα της επιβίωσης για την ίδια και τα παιδιά της, αφού παραδοσιακά, είπαμε, η γυναίκα αναλαμβάνει reproduction role και άρα, δεν μπορεί να είναι οικονομικά ανεξάρτητη – το reproduction δεν πληρώνεται, βλέπετε. Στη σύγχρονη κοινωνία και με την εμφάνιση του κράτους και του καπιταλισμού, οι ρόλοι έχουν σαφώς «αλλάξει» (όι τζιαι τόσο πολλά βέβαια…). Ο θεσμός του γάμου παραμένει όμως. Τυχαία? Δε νομίζω. Φυσικά έχει αλλάξει η τελετή. Τώρα ο καπιταλισμός επιβάλει γάμους χιλιάδων ευρώ, με ακριβά ρούχα, στολισμούς, δεξιώσεις κτλ. (είδατε ίντα στενά συνεργάζονται κράτος-εκκλησία-καπιταλισμός?) Στο τέλος της μέρας όμως, η βασική ιδέα του θεσμού και οι σκοποί που εξυπηρετεί παραμένουν ίδιοι. Ακόμα και σε μιαν κοινωνία, όπου οι ρόλοι των δύο μερών έχουν αλλάξει, όπου η γυναίκα δεν χρειάζεται πια να εξαρτάται από τον άντρα (as if she ever really had to…) και όπου ο άντρας μπορεί και με άλλους τρόπους να διασφαλίσει ότι τα παιδιά του εν «δικά του» (as if it really matters…), εντούτοις, ο θεσμός του γάμου παραμένει σταθερή αξία. Τζιαι φυσικά συντηρώντας κι ενισχύοντας τις πατριαρχικές δομές της κοινωνίας τζιαι κατεπέκταση την ιεραρχία… τζιαι εν γι’ αυτό ακριβώς το λόγο που η εκκλησία τζιαι το κράτος εν εν διατεθειμένοι να παραχωρήσουν πρόσβαση για τα ΛΟΑΤ άτομα στο θεσμό. Επειδή φοούνται ότι αν το κάμουν, εν να απειληθούν οι πατριαρχικές δομές. Κάποια άλλα κράτη τζιαι εκκλησίες όμως (πιο έξυπνοι) επαραχωρήσαν πρόσβαση στο γάμο τζιαι για τα ΛΟΑΤ άτομα. Καλώς επράξαν βέβαια, αλλά στην πραγματικότητα εν το εκάμαν που υπερβολικό ζήλο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά που φόβο ότι αν δεν το εκάμναν, τότε θα απειλούνταν περισσότερο (γιατί τα αιτήματα των απέξω ίσως να ριζοσπαστικοποιούνταν περαιτέρω). Είναι γνωστή άλλωστε τακτική της εξουσίας να αφομοιώνει ότι δυνητικά αποτελεί κίνδυνο για αυτή – με την αφομοίωση παύει το κομμάτι αυτό να συνιστά κίνδυνο, ενσωματώνεται στο σύστημα και όλα εντάξει… Με τούτο εν θέλω να υποστηρίξω ότι εν εν καλά που τα ΛΟΑΤ άτομα αποκτούν πρόσβαση στο θεσμό του γάμου, αλλά ότι πρέπει να προβληματιστούμε λίο για τέθκιους θεσμούς τζιαι τη σημασία τους στην κοινωνία… τζιαι συνάμα να προβληματιστούμε για τις δικές μας μακροπρόθεσμες διεκδικήσεις… 

Όσο αφορά το παράδειγμα με ένα ζευγάρι λεσβίες που παντρεύονται «για να διασφαλίσουν στο παιδί τους την κηδεμονία και την ασφάλεια και να πάρουν ένα δάνειο από κοινού για να αγοράσουν ένα σπίτι», κάτι τέτοιο δεν αποτελεί όχι αποκύημα της πατριαρχίας. Αποτελεί όμως συνέχιση και θωράκιση πατριαρχικών θεσμών όπως αυτού του γάμου. Γιατί ναι μεν παραδοσιακά ο θεσμός αποκλείει τα ΛΟΑΤ άτομα, αλλά η αποδοχή του και από ΛΟΑΤ άτομα στο τέλος της μέρας απλά τον ενδυναμώνει. Και θεσμοί όπως αυτός του γάμου πάντα αφήνουν στην απέξω άτομα ή ομάδες ατόμων. Με τη συμπερίληψη των ΛΟΑΤ ατόμων ναι μεν μειώνονται τα άτομα/ ομάδες που αποκλείονται, αλλά εντείνεται ίσως και η απόρριψη των υπολοίπων. Και στην τελική, εκτός και αν είμαστε συνειδητοποιημένες/ οι στις διεκδικήσεις μας, μιας τέτοια συμπερίληψη, αν παραμείνει ως εκεί, δεν αποτελεί παρά αφομοίωση της ΛΟΑΤ κοινότητας, ομαλοποίησή της, ένταξή της στη νόρμα, και άρα νίκη του συστήματος επάνω στις ζωές μας και όχι αντιστρόφως… Στο κάτω κάτω, οι ΛΟΑΤ οικογένειες εντός γάμου/ συμφώνου συμβίωσης δεν συνεχίζουν να είναι πυρηνικές οικογένειες? Μήπως αλλάζει ουσιαστικά η όλη διάταξή τους?

Ακόμα, να μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω κατά πόσο με ένα σύμφωνο συμβίωσης/ γάμο τα ΛΟΑΤ άτομα διασφαλίζουν όντως την κηδεμονία του παιδιού τους. Εξ όσων γνωρίζω, αυτή διασφαλίζεται μόνο για το ένα μέρος και στην περίπτωση που το ένα μέρος είναι βιολογικός γονιός του παιδιού, τότε αναγκαστικά σε αυτόν/ή.

Όσο για το δάνειο για αγορά σπιτιού, είναι ναι χρήσιμη μια τέτοια δυνατότητα όσο ζούμε στο υπάρχον σύστημα. Είναι ένα αναγκαίο κακό σήμερα, θα μπορούσαμε να πούμε. Μην ξεχνάμε όμως ότι εκτός από αναγκαίο είναι και κακό… Δεν μπορούμε άραγε να οραματιστούμε μιαν άλλη κοινωνία? Χωρίς ιεραρχία? Χωρίς πατριαρχικές δομές? Χωρίς εξουσία? Όπου όλες και όλοι θα είμαστε ίσοι, ανεξαρτήτως σεξουαλικότητας, φύλου, εθνοτικής καταγωγής, χρώματος, κοκ. Σε μια τέτοια κοινωνία, ποια θέση θα μπορούσε να έχει ένας θεσμός όπως αυτός του γάμου? Καμιά!

Σάββατο, 21 Μαΐου 2011

Προσπάθεια εκφοβισμού από υποψήφια βουλευτίνα

Σκοπός της παρούσας ανάρτησης είναι να εκθέσει και να απαντήσει δημόσια στις απειλές που έχω δεχτεί ως ακτιβίστρια από μιαν υποψήφια βουλευτίνα, και συγκεκριμένα τη Θέκλα Πετρίδου του ΚΥ.ΠΡΟ.Σ, σε σχέση με τη δράση μου στην ΜΚΟ ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό.

Η όλη συζήτηση ξεκίνησε όταν σε συζήτηση της ομάδας «Στήριξη ΛΟΑΤ δικαιωμάτων στην Κύπρο / Support LGBT rights in Cyprus» στο Facebook ανέφερα ότι «ο αρχιεπίσκοπος ετάχθηκε ευθαρσώς υπέρ του ελάμ». Η Θέκλα Πετρίδου απάντησε ότι «[ο] Αρχιεπίσκοπος ουδέποτε δήλωσε πως στηρίζει πολιτικά το ΕΛΑΜ. Είναι προβοκάτσια του Ακέλ αυτό» και την παρέπεμψα στο σύνδεσμο της συνέντευξης του αρχιεπισκόπου, όπου ο αρχιεπίσκοπος δηλώνει ότι "πλείστες απόψεις του Ε.ΛΑ.Μ. είναι κρυστάλλινες και με εφράζουν": http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=34726&show=Y. Ακόμα, έγραψα «τζιαι κανεί πιον με τούντο τροπάρι ότι όποια/ ος εν συμφωνεί μαζί σου εν ακελικός/ ή, κυρία Θέκλα!!!», αφού επρόσεξα ότι τζιαι σε άλλες συζητήσεις είτε στο Facebook είτε σε blogs η Θέκλα Πετρίδου απαντά σε όποια/ ον εν συμφωνεί μαζί της ότι εν που εν ακελικός…

Παράλληλα, η Θέκλα Πετρίδου έστειλέ μου το εξής προσωπικό μήνυμα στο λογαριασμό μου: «Επίσης, έχω συγκεκριμένη άποψη και για το μεταναστευτικό σκάνδαλο. Και επειδή έτυχε να με γνωρίσετε προσωπικά, είμαι σίγουρη πως είστε σε θέση να ξέρετε και πως το Ακέλ με θεωρούσε δικό του άτομο προτού προχωρήσω στην ίδρυση του δικού μου κόμματος και επίσης πως κατέχω δεδομένα. Οπόταν, σε γυάλινο σπίτι δε ρίχνουμε πέτρες.»

Τζιαι ακολούθησε η πιο κάτω συζήτηση:
 hecate Γνωριζόμαστε? προσωπικά?

 τζιαι εν εκατάλαβα τον υπαινιγμό/ απειλή ότι "κατέχ[εις] δεδομένα. Οπόταν, σε γυάλινο σπίτι δε ρίχνουμε πέτρες. " ουδέποτε ανήκα και φυσικά ούτε τώρα ανήκω στο ακέλ ούτε και σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα. ποιόν εν το "γυάλινο σπίτι" τζιαι ποιά εν τα "δεδομένα"?

Θέκλα Πετρίδου Ναι, φυσικά. Ο xxxx θα σου το επιβεβαιώσει. Εννοούσα το ΚΙΣΑ όχι το Ακέλ.

hecate εργαζόμουνα στην ΚΙΣΑ, ναι. Παρακάτω. Τίποτε εν έχω να κρύψω. Την άποψή σου για το μεταναστευτικό την έχω διαβάσει κι έχω αηδιάσει, αλλά εν ήθελα να σου δώσω βήμα για περαιτέρω προεκλογική, ούτε έχω χρόνο να ασχοληθώ

Θέκλα Πετρίδου Τότε μην ασχολείσαι....

hecate εν εσύ που ασχολήθηκες τζιαι μάλιστα εκτοξεύεις απειλές τζιαι απαιτώ να διευκρινήσεις τωρά τι εννοείς με τα πιο πάνω

Θέκλα Πετρίδου  Εσύ σχολίασες τη σημείωση για τον Αρχιεπίσκοπο και έγραψες για το άτομο μου το σχόλιο που έγραψες. Δεν εκτοξεύω καμιά απειλή. Το κόμμα μου μετά την είσοδο του στη Βουλή σκοπεύει να προβεί σε αποκαλύψεις - καταγγελίες για το κύκλωμα παράνομης μετανάστευσης. Δεν είναι απειλή

hecate τζιαι ποιά ακριβώς εν η δική μου σχέση με το "κύκλωμα παράνομης μετανάστευσης"?

Θέκλα Πετρίδου Α, δεν τη γνωρίζω. Γνωρίζω τη σχέση του ΚΙΣΑ

Θέκλα Πετρίδου Εφόσον δεν εργάζεσαι πλέον εκεί και εφόσον έχεις καθαρή τη συνείδηση σου ότι δεν συμμετείχες, τότε δεν έχεις σχέση προφανώς


Στη συνέχεια, η Θέκλα Πετρίδου έγραψε κάτω από άλλη ανάρτηση στον τοίχο της ομάδας «Στήριξη ΛΟΑΤ δικαιωμάτων στην Κύπρο / Support LGBT rights in Cyprus» στο Facebook «Η κ. [εκάτη] εργαζόταν τον καιρό που την γνώρισα σε κάποιο χώρο ο οποίος έχει σχέση με το άθλιο μεταναστευτικό κύκλωμα.»

Για όσους/ες δεν γνωρίζουν, η ΚΙΣΑ- είναι ΜΚΟ που ασχολείται με τα δικαιώματα των μεταναστριών/ τών και προσφύγων στην Κύπρο. Εργαζόμουν εκεί για πέντε περίπου χρόνια ως κοινωνική σύμβουλος και εθελοντικά για διάφορα άλλα. Μέσα από την εργασία μου και ως ΚΙΣΑ υποβάλαμε διάφορες καταγγελίες για κυκλώματα ΕΜΠΟΡΙΑΣ και ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣ ατόμων σε αρμόδιες αρχές.

Εγώ η ίδια δεν έχω κανέναν απολύτως λόγο για να φοβάμαι από τις πιο πάνω απειλές. Και είμαι βέβαιη πως ούτε και η οργάνωση στην οποία εργαζόμουν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα κακόβουλα σχόλια της Θέκλας Πετρίδου, η οποία εκτοξεύει χαρακτηρισμούς και απειλές χωρίς να μπορεί να τεκμηριώσει τα όσα λέει. Γράφω την παρούσα ανάρτηση επειδή οι προσπάθειες εκφοβισμού ακτιβιστριών/ των από μιαν υποψήφια βουλευτίνα, η οποία δηλώνει μεν υπέρ του συμφώνου συμβίωσης και για ομόφυλα ζευγάρια, αλλά της οποίας οι θέσεις όσο αφορά τη μετανάστευση για παράδειγμα είναι άκρως ρατσιστικές και υποκινούν το μίσος, δεν θα περάσουν. Τους τραμπουκισμούς τους ας τους κάνουν αλλού, εδώ ΔΕΝ τους παίρνει…

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

Το ΕΛΑΜ στα δημοτικά μας σχολεία και μάλιστα μπασμένο από τους δασκάλους!

Επήα σήμερα το πρωί στη σχολική γιορτή για την επέτειο της 1ης Απριλίου του σχολείου, στο οποίο φοιτά η κόρη μου. Ήξερα που πριν να πάω ότι ήταν να νευριάσω, αλλά με τίποτε εν επερίμενα να δω όσα είδα… Επήα προφανώς για χάρη της κόρης μου (η παρακολούθηση σχολικών [τζιαι μάλιστα εθνικών] εορτών συγκαταλέγεται μες στις θυσίες που κάμνει μια μάνα για το παιδί της…).

Καταρχάς, πριν την έναρξη της γιορτής έπρεπε ούλλες τζιαι ούλλοι να σηκωστούμε για να κάμουμε την προσευχή μας («πάτερ ημών»), άσχετα από το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα των μαθητριών τζιαι των μαθητών του σχολείου προέρχεται από άλλα πολιτισμικά και θρησκευτικά υπόβαθρα. Στη συνέχεια, και καθ’ όλη τη διάρκεια της γιορτής, προβάλλονταν εικόνες/ φωτογραφίες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων απεικόνιζαν τον Γρίβα τζιαι συνθήματα για «Ένωσις με την Ελλάς». 

Ούλλη η γιορτή έβριθε, όπως γίνεται πάντα σε τούντες περιπτώσεις, που ιστορικές ανακρίβειες τζιαι μισές αλήθκειες (στην καλύττερη περίπτωση).

Ούλλα τα σκετσάκια που παρουσιάστηκαν από τα παιδιά είχαν ως κεντρικούς ήρωες άντρες αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ενώ σε όσα από αυτά υπήρχαν γυναίκες, ο ρόλος τους ήταν είτε παθητικός είτε βουβός: στο ένα μια μαθήτρια υποδυόταν τη μάνα ενός μαθητή που συμμετείχε στην ΕΟΚΑ τζιαι στο άλλο μια μαθήτρια υποδυόταν την Ελευθερία. Η μάνα εμίλησε ελάχιστο, μόνο τζιαι μόνο για να εκφράσει την αγωνία της για το παιδί της. Η Ελευθερία επέρασε εντελώς βουβή στεφανώνοντας τα παλλικάρκα με δάφνες…

Τζιαι σαν έβραζα που μέσα μου, περνά μπροστά στα μάθκια μας μια εικόνα με το λογότυπο του ΕΛΑΜ, όπου αναγραφόταν ξεκάθαρα «Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο»!!! WTF!!! Στην αρκή ενόμιζα ότι επέλλανα τζιαι θωρώ άλλα ‘ντάλλων… Όμως, όι, εξανάδα τη, εφωτογράφησά τη τζιόλλας τζιαι έτην δαμέ…


Εν με εχωρούσαν οι τόποι. Ήθελα να βάλω τις παουρκές τζιαι να διακόψω το έγκλημα που εγίνετουν εις βάρος των παιδιών μας. Εν το έκαμα όμως. 'Οι επειδή εδείλιασα, αλλά επειδή αναλογίστηκα τις επιπτώσεις που κάτι τέθκιο θα είσσιε στο παιδί μου… Γιατί δυστυχώς, είτε μας αρέσκει είτε όι, τούτην εν η πραγματικότητα: όσο παραπάνω διαμαρτύρονται οι γονείς για τα κακώς κείμενα στα σχολεία, τόσο περισσότερο τα παιδιά τους στιγματίζονται τζιαι τιμωρούνται (είτε από δασκάλους είτε από συμμαθητές τζιαι συμμαθήτριές τους που σαφώς επηρεάζονται από τους δικούς τους γονείς)…

Η γιορτή έκλεισε με έναν καλαμαθκιανό τζιαι τον εθνικό ύμνο (της Ελλάδας), κατά τη διάρκεια του οποίου παιδιά τζιαι γονείς είχαμε να συμμορφωθούμε με τις οδηγίες της διευθύντριας «τα χέρια στο πλάι».

Περιττό να πω ότι μετά που τα πιο πάνω τζιαι ειδικόττερα την εικόνα του ΕΛΑΜ, έφυα αναουλιασμένη που το σχολείο τζιαι νιώθοντας σσίλιες τύψεις για τα βασανιστήρια, στα οποία εγώ ως μάνα υποβάλλω το παιδί μου καθημερινά στέλνοντάς το να φοιτήσει στη δημόσια εκπαίδευση της Κύπρου.

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

μπάμιας συνέχεια

Και τα μυαλά στις μπάμιες!

Διαφημίσεις, τραγούδια, τηλεοπτικές σειρές, τύπος, σινεμά...Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τείνουν πολλές φορές να αναπαράγουν τα σεξιστικά στερεότυπα της εποχής μας. Ωστόσο κάποια από αυτά αναπαράγουν σεξιστικά πρότυπα άλλων εποχών που θα έπρεπε να είναι ξεπερασμένα. Και φαίνονται αστεία.. δεν είναι όμως ούτε ξεπερασμένα ούτε και αστεία...Η πρόσφατη διαφήμιση του Γερμανού, με τις περιβόητες μπάμιες, είναι μια από τις χιλιάδες διαφημίσεις που αναπαράγουν το πρότυπο της γυναίκας νοικοκυράς. Η ελκυστική σύζυγος είναι το συμπλήρωμα του άνδρα-κουβαλητή κυρίαρχο αρσενικό, τον οποίο οφείλει να περιποιείται η γυναίκα Αυτός ο άνδρας, ως “κουβαλητής”, έχει κάποιες “απαιτήσεις”, όπως το συμπλήρωμά του να μαγειρεύει το φαγητό που θέλει, αλλά έχει και μια φαντασίωση...Το συμπλήρωμά του να είναι χρηστικό και αναλώσιμο, σαν το κινητό του ας πούμε! Έτσι, ο άντρας αυτός επιθυμεί να μπορεί να “επιστρέψει” την σύζυγο κακή μαγείρισσα, ή γιατί όχι, να την διώξει με τις κλωτσιές αν του μαγειρεύει συνεχώς μπάμιες, όπως πολύ έυστοχα ( μας έβγαλε το μάτι), συμπλήρωσε σε άρθρο του στα Νέα γνωστός συγγραφέας.

Η σύγχρονη διαφήμιση προβάλλει πολλά πρότυπα γυναίκας έτσι που να περιλαμβάνει όλο το φάσμα του γυναικείου πληθυσμού. Βέβαια σε αυτό το φάσμα δεν συναντάμε συχνά γυναίκες μετανάστριες. (Μόνο σ ‘ εκείνη τη διαφήμιση γνωστής σοκολάτας, με τη μαύρη κυρία από το Τζιμπουτί, όπου το περιεχόμενο της διαφήμισης ήταν ρατσιστικό αλλά και τότε βέβαια το ρατσιστικό περιεχόμενο είχε ντυθεί με το χιουμοριστικό μανδύα). Το πρότυπο της μοντέρνας νοικοκυράς που βρίσκει την ευτυχία μέσα σε μία ακριβή και πεντακάθαρη κουζίνα, εξοπλισμένη με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να μη χάνει πολύτιμο χρόνο από την επιτέλεση του ρόλου της μητέρας και της εργαζόμενης. Βέβαια η γυναίκα αυτή συνήθως είναι νέα και ελκυστική και παρουσιάζεται ως αντικείμενο στα χέρια και τη βούληση του άνδρα κυρίαρχου. Η συγκεκριμένη λοιπόν διαφήμιση αναπαράγει με συνέπεια το κλασικό στερεότυπο της έμφυλης εξουσιαστικής σχέσης σε μια πατριαρχική κοινωνία. Ο άνδρας είναι το αφεντικό, ο οποίος εκτός του ότι την επιστρέφει λέει στη μητέρα της και πόσο του κόστισε, προκειμένου να του τα ξεπληρώσει. Άρα η γυναίκα παρουσιάζεται διπλά υποταγμένη, διπλά ετεροκαθορισμένη. Από τη μια ανήκει στην οικογένειά της, η οποία με το γάμο την παραδίδει στο σύζυγο και ο οποίος αν δεν του κάνει το φαγητό που λαχτάρησε την επιστρέφει πίσω.

Με αυτόν τον τρόπο η γυναίκα επιβεβαιώνει το ρόλο του ασθενούς φύλου, καθώς παραμένει αμίλητη και σαστισμένη ανάμεσα στη μαμά και στο σύζυγο. Αυτό δεν μας προκαλεί εντύπωση καθώς η γυναικεία εικόνα στα ΜΜΕ και στη διαφήμιση συχνά προβάλλεται ως εικόνα υποταγής, σιωπής και παθητικότητας. Τα μηνύματα γυναικείας παθητικότητας και υποταγής μπορούν να εκφραστούν με τη στάση του γυναικείου σώματος, την έκφραση του προσώπου, τη θέση της γυναίκας στο χώρο σε σχέση με τον άνδρα που πιθανά συμμετέχει σε μια διαφήμιση. Όλες αυτές οι διεργασίες παρουσιάζουν το γυναικείο σώμα ως προβολή της επιθυμίας του άλλου, και επομένως το αντικειμενοποιούν, στερώντας απο τη γυναίκα την ανθρώπινη υπόστασή της. Η αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος είναι μια διαδικασία η οποία καθεαυτή αναπαράγει και επιτελεί την βίαιη έμφυλη συμπεριφορά.

Η διαφήμιση αποτελεί ένα παντοδύναμο εργαλείο γιατί έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει το υποσυνείδητο ανθρώπων με μια μόνο εικόνα. Οι διαφημίσεις κατακλύζουν τη ζωή μας. Βρίσκονται παντού. Στην τηλεόραση, στα έντυπα, στο δρόμο, στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κι ενώ πιστεύουμε ότι αν αγνοήσουμε τα μηνύματα που εκπέμπουν μένουμε ανεπηρέαστες, στην πραγματικότητα αυτά τα μηνύματα μέσα από την εικόνα επιδρούν καθοριστικά στις σκέψεις μας, στις επιλογές μας αλλά και στις συμπεριφορές μας. Πολλές φορές οι διαφημίσεις αναπαράγουν τα στερέοτυπα του διπόλου αρσενικό-θηλυκό και πολλές φορές αγνοούνται. Ωστοσο κάποιες φορές, μέσα σε όλη αυτή την καταιγίδα κάποιες/οι αντιδρούν. Αυτή ήταν μια απο αυτές τις φορές. Ενώ όμως η πλειοψηφία των διανοούμενων και των δημοσιογράφων δεν έχει ξοδέψει ούτε τρεις γραμμές για να εκφράσει κάποια δυσφορία για αυτά, βρέθηκαν αρκετοί απο αυτούς σε εφημερίδες, ραδιόφωνα, freepress και άλλα συναφή ενάντια σε κάποιες απλές κινήσεις διαμαρτυρίας. Αναπαράγοντας μάλιστα την ίδια υπεκφυγή, ότι τώρα πρέπει να ασχοληθούμε με πιο σημαντικά, όπως η ανεργία και το μνημόνιο, ότι οι αντιδράσεις είναι υπερβολικές, ότι τώρα όλα αυτά απλά δεν αφορούν την ελληνική κοινωνία.

O σεξισμός και η έμφυλη καταπίεση είναι προβλήματα πολυδιάστατα στην περίφημη ελληνική κοινωνία, με βίαιες συνέπειες. Στην Ελλάδα των 50 δολοφονημένων γυναικών το χρόνο από τους συντρόφους τους, των 4000 βιασμών το χρόνο, των έμφυλων διακρίσεων σε εργασία και εκπαιδευση, το να χαρακτηρίζεις θέματα αυτού του τύπου ασήμαντα, δεν είναι αστείο, είναι επικίνδυνο. Οπότε να απαγορευτεί η διαφήμιση από το ΕΣΡ; Είναι το ίδιο που κόβει διαρκώς απο σειρές σκηνές με ομοφυλόφιλα φιλιά. Η αντίδραση όμως των κοινωνικών ομάδων που θίγονται είναι αυτονόητη και αναγκαία. Μέσα από την αμφισβήτηση και των κυρίαρχων προτύπων αναδύεται το ελεύθερο άτομο. Η ελευθερία του λόγου, για την οποία τόσο πολύ κόπτονται οι υπερασπιστές της εν λόγω διαφήμισης, ή θα είναι καθολική ή δεν θα είναι. Όπως και η κοινωνική απελευθέρωση βαδίζει μέσα και από την σεξουαλική απελευθέρωση και των αποδέσμευση απο δομές και καταπιεστικές ταυτότητες.

Losotras Ομάδα Αποδόμησης Φύλου


Watch live streaming video from ecogreenstv at livestream.com

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

"Για την πατρίδα"

Τα υπερήφανα εθνικιστικά νιάτα έδρασαν για άλλη μια φορά στο κέντρο της Λευκωσίας . Οι ηρωικές τους πράξεις θα γραφτούν και αυτές με χρυσά γράμματα δίπλα στα άλλα τους κατορθώματα.

Πρώτα ξυλοκόπησαν ένα Νιγηριανό. Δεν είναι ότι τα παιδιά είναι ρατσιστές. Αυτός ήταν προκλητικός με το χρώμα του.

Στη συνέχεια έδειραν ένα λαχειοπώλη. Οι απόψεις του για τους μετανάστες δεν έτυχαν της έγκρισης της περιπόλου.

Τα επεισόδια αυτά ευτυχώς δεν επηρέασαν τους συνέλληνες καταναλωτές, οι οποίοι συνέχισαν αμέριμνοι τα ψώνια τους.

Για την πατρίδα και το λαό

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Τετάρτη απόγευμα: πάμε Λήδρας…

«Ενωμένη Κύπρος»
Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Εκπαιδευτικών
Ελληνοκυπριακό Τμήμα

ΚΑΛΕΣΜΑΤετάρτη 2 Μαρτίου το πρωί οι Τουρκοκύπριοι στη πλατεία Ινονού Τετάρτη 2 Μαρτίου το απόγευμα στις 4.30 οι Ελληνοκύπριοι στο πέρασμα Λήδρας.
· Για να συγχρονίσουμε το βηματισμό μας για τη λύση

· Για να πάψει το Κυπριακό να είναι φθηνό εμπόρευμα στο παζάρι των πολιτικάντηδων

· Για να πούμε « κανεί πιον, λύση τώρα»

· Για να ζητήσουμε μαζί να φύγουν οι στρατοί

· Για να σβήσουμε το διχαστικό παρελθόν με κοινούς αγώνες για ένα κοινό μέλλον. Μαζί μπορούμε να πούμε όχι στη διχοτόμηση

· Για να οικοδομήσουμε την ομοσπονδία της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού στην επανενωμένη Κύπρο

Μην περιμένετε τον ουρανό να στείλει το κοινό μέτωπο Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Ελάτε να βάλουμε το δικό μας λιθάρι

………………………………

Τετάρτη απόγευμα: πάμε Λήδρας…

Η συγκέντρωση Αλληλεγγύης και συμπαράταξης με τους Τουρκοκύπριους, στο κοινό μας αγώνα για λύση – επανένωση, θα αρχίσει στις 4.30 το απόγευμα της Τετάρτης 2 Μαρτίου.

Σύντομες παρεμβάσεις θα γίνουν από τον Χρυσόστομο Περικλέους, της ομάδας «Διάλογος Ακαδημαικών», την πολιτικό επιστήμονα Ξένια Κωνσταντίνου, το δημοσιογράφο του «Αστρα» και εκπαιδευτικό Νεόφυτο Νεοφύτου, το δημοσιογράφο και εκπαιδευτικό Γιουτσέλ Κεσίογλου και εκπροσώπους της Πλατφόρμας από τις διάφορες πόλεις.

Το μουσικό μέρος περιλαμβάνει τραγούδια από το μουσικό σχήμα της Πλατφόρμας των Εκπαιδευτικών « Τα τρία Α» ( Αντρούλα Σιάτη, Άγγελος Παπαγεωργίου, Αντώνης Κανάρης») και τον τραγουδιστή Λούτσιο Μένα.

Ελάτε να δηλώσουμε ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν είμαστε μόνο παρατηρητές

Ελάτε να δηλώσουμε ότι επιθυμούμε να συγχρονίσουμε το βήμα μας με την τουρκοκυπριακή κοινότητα που τρέχει.

Ελάτε να ανατρέψουμε τη διχοτόμηση. Μαζί μπορούμε.

Μόνη μας λύση είναι η λύση.

…………………………

http://www.facebook.com/#!/event.php?eid=149191891806711

http://platformaenomenikipros.blogspot.com/

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011

Βασανιστήρια στους μετανάστες-απεργούς πείνας στο «Αγιος Δημήτριος»

Εντολή να φέρουν και να αφήσουν για μισή ώρα μπροστά σε μετανάστες απεργούς πείνας που νοσηλεύονται σε προκωματώδη κατάσταση, δίσκο με φαγητό, έδωσε ο διευθυντής της Παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος. Την καταγγελία του πρωτοφανούς περιστατικού έκανε σε συνέντευξη Τύπου ο Στρατής Πλωμαρίτης, πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης.

Για μη αναστρέψιμες πλέον βλάβες στην υγεία των απεργών έκανε λόγο σε συνέντευξη Τύπου ο Στρατής Πλωμαρίτης, πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης και μέλος της ομάδας ιατρών που παρακολουθούν την υγεία των 50 απεργών στο κτίριο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. “Κινδυνεύουν να καταστραφούν εντελώς τα νεφρά και να υποστούν σημαντικές βλάβες το συκώτι, η καρδιά και το νευρικό τους σύστημα” δήλωσε ο κ. Πλωμαρίτης.

Παράλληλα κατήγγειλε τον διευθυντή της Παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος ότι υπέβαλε τους ασθενείς «σε μαρτύριο», δίνοντας εντολή να φέρουν και να αφήσουν για μισή ώρα μπροστά στους απεργούς πείνας δίσκο με φαγητό, προσθέτοντας ότι θα τον καταγγείλουν στο πειθαρχικό του Ιατρικού Συλλόγου ζητώντας την αφαίρεση της άδειάς του.

Σε νοσηλεία παραμένουν οι πέντε από τους 13 μετανάστες απεργούς πείνας που μεταφέρθηκαν σε προκωματώδη κατάσταση σε εφημερεύοντα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης.

Ο 29χρονος μετανάστης Τζεγουέτ που διανύει την 32η ημέρα απεργίας πείνας μαζί με τους συνολικά 300 απεργούς πείνας επανέλαβε ότι είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν “ή θα πάρουμε άδειες παραμονής, ή θα πεθάνουμε, αφού έτσι κι αλλιώς πεθαίνουμε κάθε μέρα” είπε.

Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Ανακοίνωση τύπου - Ελληνοκύπριοι επιτέθηκαν σε Παλαιστίνιους μαθητές σε σχολείο της Λάρνακας

Σύμφωνα με την πληροφόρησή μας από αυτόπτες μάρτυρες, σήμερα το πρωί νεαροί Ελληνοκύπριοι (περίπου 150 άτομα) επιτέθηκαν σε Παλαιστίνιους μαθητές μέσα στο Λύκειο Βεργίνας στη Λάρνακα. Αρχικά, ομάδα περίπου 30 εξωσχολικών ελληνοκυπρίων μπήκε στο σχολείο χωρίς άδεια και αφού ενώθηκε με ομάδα άνω των 100 μαθητών του Λυκείου Βεργίνας κατευθύνθηκαν σε συγκεκριμένο σημείο της αυλής του σχολείου όπου συχνάζουν Παλαιστίνιοι μαθητές, στους οποίους και επιτέθηκαν. Οι καθηγητές του σχολείου παρενέβησαν προσπαθώντας να προστατεύσουν τους μαθητές τους, αλλά οι εξωσχολικοί επιτέθηκαν και στους καθηγητές και προκάλεσαν ζημιές στις εγκαταστάσεις του σχολείου. Η αστυνομία κλήθηκε στο σχολείο και μετακίνησε από το σχολείο όλους τους αραβόφωνους μαθητές επ’ αόριστο με δικαιολογία την προστασία τους. Η ΚΙΣΑ κατανοεί την απόφαση αυτή, αλλά είναι αυτονόητο ότι το προσωρινό αυτό μέτρο δεν αποτελεί και τη λύση του προβλήματος. Η παραμονή και ασφάλεια των μαθητών στο σχολείο τους είναι πρωταρχικής σημασίας για την αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων.

Η ΚΙΣΑ καταδικάζει τα νέα επεισόδια βίας, αυτή τη φορά ενάντια σε Παλαιστίνιους μαθητές, από εμφανώς ρατσιστικά στοιχεία, γεγονός που προσθέτει ακόμα περισσότερο στην εξαιρετικά ανησυχητική έξαρση του ρατσισμού και της ρατσιστικής βίας στον τόπο μας. Η ΚΙΣΑ θεωρεί ότι σε αυτή την έξαρση συμβάλλουν τόσο πολιτικοί και άλλα δημόσια πρόσωπα, όσο και μέρος των ΜΜΕ, οι οποίοι και τα οποία οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το ξενοφοβικό κλίμα που έντεχνα και επιτήδεια καλλιεργούν στην κυπριακή κοινωνία. Τα αποτελέσματα αυτού του κλίματος δεν μπορεί παρά να είναι καταστροφικά όχι μόνο για τους Παλαιστίνιους και άλλους πρόσφυγες, όπως και για τους μετανάστες γενικότερα, αλλά για ολόκληρη την Κυπριακή κοινωνία, όπως φαίνεται και από τη σημερινή επίθεση σε σχολείο της Λάρνακας.

Τέλος, η ΚΙΣΑ καταδικάζει τη διοργάνωση εκδήλωσης της ούτω καλούμενης «Κίνησης Πολιτών Λάρνακας» με συμμετοχή του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης σήμερα στη Λάρνακα. Θεωρούμε ότι η εκδήλωση αυτή είναι ρατσιστική, αφού τα συνθήματα που χρησιμοποιούνται στη σχετική ανακοίνωση στιγματίζουν τα άτομα με διεθνή προστασία και τους αιτητές ασύλου χαρακτηρίζοντάς τους ως «λαθρομετανάστες» και «ψευδοπολιτικούς πρόσφυγες». Το πόσο πραγματικές και γνήσιες είναι οι ανησυχίες των εν λόγω οργανώσεων σε σχέση με τους μετανάστες χωρίς χαρτιά φαίνεται και από το γεγονός ότι δεν είχαν κανένα πρόβλημα πρόσφατα να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες μεταναστών χωρίς χαρτιά για τη διανομή φυλλαδίων τους σε γραμματοκιβώτια πολιτών της Λάρνακας.

ΚΙΣΑ, 16/2/11

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Ανακοίνωση τύπου - Θύμα εκμετάλλευσης στην εργασία και πιθανών διακίνησης παραμένει απροστάτευτο

Μετανάστρια από το Βιετνάμ κατέβαλε το ποσό των $6000 σε «ατζέντη» στο Βιετνάμ, ο οποίος σε συνεργασία με «ατζέντη» στην Κύπρο εξασφάλισε τις σχετικές άδειες για να έλθει η μετανάστρια να εργαστεί στην Κύπρο. Στο αεροδρόμιο, η μετανάστρια παραλήφθηκε από μια γυναίκα (Κύπρια), η οποία τη μετέφερε στο γραφείο του «ατζέντη» και στη συνέχεια στην οικία της εργοδότριάς της, όπου ήταν αναγκασμένη να διαμένει δουλεύοντας κάθε μέρα, συμπεριλαμβανομένων και αργιών, από τις 4π.μ. μέχρι τις 8μ.μ. χωρίς ρεπό και χωρίς άδειες. Η εν λόγω εργοδότρια απαγόρευε στην αναφερόμενη να βγαίνει έξω από το σπίτι εκτός των ωρών εργασίας της και κατακρατούσε όλα της τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Ακόμα, η εργοδότρια υποχρέωνε την εν λόγω εργαζόμενη να εργάζεται εκτός από την οικία της στην επιχείρησή της και στα χωράφια της απειλώντας την με απέλαση και χωρίς να της καταβάλλει τα δεδουλευμένα της.

Η ΚΙΣΑ ενημέρωσε για τα πιο πάνω το Γραφείο της Αστυνομίας για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Προσώπων, το οποίο διευθέτησε συνάντηση με την αναφερόμενη για χθες προκειμένου να αξιολογηθεί το ενδεχόμενο η αναφερόμενη να είναι θύμα εμπορίας με σκοπό την εκμετάλλευση στην εργασία. Παράλληλα, η ΚΙΣΑ συμβούλευσε την αναφερόμενη και αποτάθηκε χθες στην Υ.Α.Μ. Πάφου για να υποβάλει παράπονο για εργατική διαφορά για να μη θεωρηθεί ότι έφυγε παράνομα και αναίτια από την εργασία της. Οι εκεί αστυνομικοί συνέλαβαν την αναφερόμενη με τη δικαιολογία ότι η εργοδότριά της την είχε καταγγείλει ότι είχε δήθεν κλέψει €300 από την οικία της και την έθεσαν υπό κράτηση. 

Συνέπεια των πιο πάνω χειρισμών της αστυνομίας, η εργαζόμενη αυτή, η οποία εμείς αξιολογούμε πως είναι θύμα εκμετάλλευσης στην εργασία και πιθανών εμπορίας, όχι μόνο δεν έχει τύχει καμίας προστασίας από τις αρχές, όπως θα έπρεπε, αλλά κρατείται χωρίς κανένα ουσιαστικό σκοπό, αφού της έχει ήδη ληφθεί κατάθεση ενώ η ίδια ουδέποτε προσπάθησε να κρυφτεί ή να διαφύγει από την αστυνομία.

Η υπόθεση αυτή είναι ενδεικτική της γενικότερης κατάστασης σε σχέση με τις εργαζόμενες από το Βιετνάμ, αφού εν πολλοίς όλες οι εργαζόμενες από το Βιετνάμ βρίσκονται στην Κύπρο υπό τις ίδιες συνθήκες. Καταβάλλουν δηλαδή υπέρογκα ποσά σε «ατζέντηδες» στο Βιετνάμ και στην Κύπρο για εξεύρεση εργοδότη, εργάζονται συχνά κατά παράβαση των όρων και προϋποθέσεων εργασίας τους και πολλές φορές υπό ακραίες συνθήκες σοβαρής εκμετάλλευσης. Όταν δε αποφασίζουν να διαφύγουν των συνθηκών αυτών και να προσφύγουν στις αρμόδιες αρχές για προστασία, όχι μόνο δεν προστατεύονται, αλλά τιμωρούνται, αφού, οι εργοδότες τους έχουν συνήθως προλάβει να τις καταγγείλουν για δήθεν κλοπές, ακολουθώντας συμβουλές ατόμων που εμπλέκονται στα διάφορα κυκλώματα που κρύβονται πίσω από τη στρατολόγηση εργαζομένων από το Βιετνάμ στην Κύπρο.

Τα ΜΜΕ συμβάλλουν στη περαιτέρω θυματοποίηση των γυναικών αυτών προβάλλοντάς τις ως «επιρρεπείς στην πορνεία και την εγκληματικότητα» ενώ στην πραγματικότητα οι γυναίκες αυτές είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στην εκμετάλλευση όλων των μορφών λόγω τόσο της ταξικής και οικονομικής τους θέσης όσο και της απουσίας προστασίας τους. Ακόμα, τα αισθήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας δυστυχώς αυξάνονται και εντείνονται στην κυπριακή κοινωνία λόγω της πιο πάνω κατάστασης, αφού το έδαφος έχει δυστυχώς κατάλληλα προετοιμαστεί από συγκεκριμένες εκπομπές των ΜΜΕ. Η δε «κοινή γνώμη» τροφοδοτείται κυρίως από τα ΜΜΕ, τα οποία ιδιαίτερα τους τελευταίους τρεις μήνες προβάλλουν τη φωνή αποκλειστικά ξενοφοβικών και ρατσιστικών στοιχείων (ανάμεσά τους φασιστικές οργανώσεις, αλλά και πολιτικά και εκκλησιαστικά πρόσωπα).

Λαμβάνοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη, καθώς και την πρόσφατη απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής για διακοπή των αδειών εισόδου οικιακών εργαζομένων από το Βιετνάμ, η οποία εντείνει την κατάσταση, δυστυχώς δεν μπορούμε παρά να οδηγηθούμε στο προφανές συμπέρασμα ότι το υπάρχον σύστημα (κράτος, θεσμοί, νόμοι, σώματα ασφαλείας και ΜΜΕ) όχι μόνο έχει αποτύχει σε σχέση με τη μεταναστευτική του πολιτική και σε σχέση με την προστασία των θυμάτων εκμετάλλευσης και εμπορίας, αλλά στην ουσία συνεργεί και καλλιεργεί τις συνθήκες εκείνες που έχουν ως αποτέλεσμα την τιμωρία, στοχοποίηση και περαιτέρω θυματοποίηση των θυμάτων. Και δεν είναι βέβαια τυχαίο το γεγονός ότι τα εν λόγω θύματα είναι γυναίκες, μετανάστριες, εργαζόμενες και από φτωχό κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο. 

ΚΙΣΑ, 10 Φεβρουαρίου 2011