η πατριαρχία σ' αυτή την κοινωνία τελειώνει στα μπουρδέλα, αρχίζει στα σχολεία

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

υπουργείο παιδείας, εκπαιδευτικοί, γονιοί τζιαι καλούπια


Ναι, η οικογένεια τζιαι η κοινωνία έχουν καθοριστικό ρόλο όσον αφορά την εκπαίδευση των παιδιών/ νέων τζιαι την διαμόρφωση των απόψεών τους. ΑΛΛΑ τούτο εν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την επίσημη εκπαίδευση (Υπουργείον Παιδείας - σχολεία) να εν τα σκατά που ένει τζιαι μάλιστα υπό "αριστερή" κυβέρνηση. Εν γίνεται, ρε κουμπάρε η κόρη μου που εν α δημοτικού να έρκεται σπίτι τζιαι να μου ζητά να μάθουμε που το βιβλίο της μουσικής του σχολείου τραγουδάκια που λαλούν «ο Μιχάλης φόρεσε αρβύλες και την τιμημένη τη στολή, κρέμασε το όπλο του στον ώμο και κατέβη στην αυλή. Ο Μιχάλης ντύθηκε φαντάρος κι έχει το κεφάλι του ψηλά, είναι της πατρίδας στρατιώτης και με βήμα περπατά.» ή «Εν, δυο, εν, δυο, τα στρατιωτάκια, δέστε τι περήφανα περνούν τα φανταράκια! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε. Εν, δυο, εν, δυο, το χακί φορούνε και για την πατρίδα μας με τόλμη πολεμούνε! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε. Εν, δυο, εν, δυο, είναι σαν λιοντάρια, στον πόλεμο θα πέσουνε σαν άξια παλικάρια! Με καμάρι περπατούνε κι όλοι τους λεβέντικα τα πόδια τους κτυπούνε.» τζιαι η οδηγία (γραμμένη μες στο βιβλίο του σχολείου τζιαι μάλιστα της μουσικής) να ένει «μερικά παιδιά μπορούν να περπατούν με βήμα, σαν τα στρατιωτάκια της εικόνας!». Τζιαι μετά πιάνω το βιβλίο της «χριστιανικής αγωγής» (έτσι λέγεται πια, όι «θρησκευτικά» – αν μη τι άλλο εν πιο ειλικρινής ο όρος, να μου πείτε) τζιαι στον πρόλογο λαλεί επί λέξει «Στη δύσκολη σημερινή εποχή η Ορθόδοξη χριστιανική και ελληνική παράδοση είναι η ασφαλιστική δικλείδα που θα μας βοηθήσει να ζήσουμε σωστά και να καλλιεργήσουμε όλες τις αρετές της φυλής και της θρησκείας μας»!!!

Μα το πιο σσιοκκαριστικό εν η μουσική για μένα! Ένα μάθημα που θα έπρεπε να καλλιεργεί μόνο όμορφα συναισθήματα τζιαι να προωθεί τη δημιουργικότητα τζιαι την κριτική σκέψη, αντ’ αυτού να καλλιεργεί το μίσος, τον εθνικισμό, την πατριαρχία τζιαι την έχθρα! Τζιαι να προωθεί τον πόλεμο! Τζιαι τον αλληλοσκοτωμό! «Στον πόλεμο θα πέσουνε σαν άξια παλικάρια!» Μέσα που τη μουσική, το υπουργείο παιδείας στοχεύει τι ακριβώς? Να παράγει πολεμοχαρή στρατιωτάκια! Μωρά 6 χρονών θέλουμε να τα κάμουμε στρατιωτάκια τζιαι εμπεδώνουμε τους το μίσος! Τζιαι ύστερα γυρεύκουμε το λάθος... Τζιαι έπρεπε να το μάθουν πόξω μίσσιη μου! Τζιαι ήρτεν η κόρη μου πέρσι που το σχολείο "να μάθουμε το τραγουδάκι" τζιαι είδα το τζιαι έφριξα! Εξεροκατάπια τζιαι είπα της ήρεμα (αν τζιαι που μέσα μου ούρλιαζα που αγανάκτηση τζιαι πόνο) ότι εγώ εν συμφωνώ με το «τραγουδάκι» τζιαι αρνούμαι να κάτσω να το μάθουμε τζιαι εξήγησά της για τον εθνικισμό τζιαι το μίσος που προάγει, αλλά τζιαι για τις έμφυλες ταυτότητες που αναπαράγει («παλικαριά»/»λεβέντικα»). Ένιωθε άσσιημα όμως που ήταν να πάει στο σχολείο τζιαι να μεν το ξέρει. Ε, είπα της να μεν ανησυχεί τζιαι εννα εξηγήσω της δασκάλας εγώ. Τζιαι να πηαίνω στο σχολείο τζιαι να καρτερώ να μιλήσω με τη δασκάλα, η οποία πρώτα εχασκιάστηκεν όταν της είπα ότι εγώ εν θέλω η κόρη μου να εκτίθεται στο μίσος, τον εθνικισμό τζιαι την πατριαρχική σκέψη τζιαι τελικά είπεν μου κάτι του στυλ «ο καθένας έσσιει τις απόψεις του»!!! Ναι, ο καθένας τζιαι η κάθεμιά έσσιει τις απόψεις της/του, ΟΚ. Γιατί όμως να εν παράλογο να μεν θέλω ως μάνα το παιδί μου να εκτίθεται στο μίσος του κάθε παρανοϊκού/ της κάθε παρανοϊκής που έτυχε να ένει υπάλληλος του Υπ. Παιδείας? Γιατί να μεν έχω το δικαίωμα να αποτρέψω το έγκλημα που γίνεται εις βάρος του παιδιού μου? Την εισβολή στο σπίτι μου? Γιατί, ναι, εμένα τούτη η κατάσταση κάμνει με να νοιώθω ότι κάποιος εισβάλλει στο σπίτι μου τζιαι προσπαθεί να μου καταστρέψει ό,τι επάσκησα χρόνια να δημιουργήσω. Γιατί εν γίνεται να μεγαλώνω την κόρη μου που μωρό να αποδέχεται τζιαι να αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα του κάθε πλάσματος, να αγαπά τζιαι να νοιάζεται ούλλα τα πλάσματα πας στη γη, να επιζητά την ειρήνη, την αλληλεγγύη, την ισότητα τζιαι την αυτονομία τζιαι ξαφνικά να επεμβαίνει ο κάθε δάσκαλος τζιαι το κάθε υπουργείο παιδείας τζιαι να δηλητηριάζουν το νου της!!! Τζιαι μετά να μου λαλεί η δασκάλα «θα ήταν καλό όμως να μην υπονομεύεται ο ρόλος της δασκάλας στο σπίτι». Τζιαι απαντώ της «καλά, τζιαι εσείς καλό γιατί υπονομεύετε τους γονιούς? Τζιαι εγώ εν θέλω να σε υπονομεύσω, αλλά άμα εσείς μας υπονομεύετε ως γονιούς, εγώ τι να κάμω? Να κάτσω να το δέχομαι? Ε, όι, εννα αντιδράσω, φυσικά!» Τζιαι μετά να μου το παίρνει «Μα για το καλό του παιδιού δεν θα έπρεπε να αντιδράτε» Μα τι λαλούν???? Για «το καλό του παιδιού μου» να τους αφήνω ανενόχλητους να τη δηλητηριάζουν? Τζιαι να σιωπώ? «Για να μεν υπονομεύσω τη δασκάλα», μίσσιη μου?

Τζιαι ύστερα να τσακκώνουμαι με τις μανάδες…. Διότι μετά επροχώρησα τη συζήτηση σε ένα φυλλάδιο που εδώθηκε για την οικογένεια τζιαι ήταν εικονούες με οικογενειακές δραστηριότητες να σημειώσουν τι κάμνουν τα μωρά με τις οικογένειές τους. Σε ούλλες, μα ούλλες τις εικονούες, ήταν: η μάμα, ο παπάς, η κόρη τζιαι ο γιος. Εκτός που την εικόνα που κάθεται η οικογένεια στο τραπέζι τζιαι στα υπόλοιπα άτομα προστίθενται η γιαγιά τζιαι ο παππούς… Τζιαι μια που τες εικονούες να ένει «η οικογένεια πάει εκκλησία». Τζιαι η κόρη μου εν το έκαμε. Όταν την ερώτησα είπε μου "μα εν θωρείς, σε ούλλες τις εικονούες εν η μάμα, ο παπάς τζιαι τα μωρά, εμείς εν κάμνουμε τίποτε που τούντα πράματα τζιαι με τον παπά μου. Ούτε έχω αδελφάκι. Ούτε τρώμε με τη γιαγιά τζιαι τον παππού. Ούτε πάμε εκκλησία. Θέλεις να γράψω ψέμματα?" Τζιαι είπα τους ότι εν απαράδεχτο το 2010 να διδάσκονται τα μωρά για την οικογένεια βάσει του μοντέλου της πυρηνικής οικογένειας.... η δασκάλα εμάσαν τα (τάχα εν ιξέρει ίνταλως εβρέθηκε το φυλλάδιο - εφέραν το οι εξωγήινοι έλλειψε να μας πει) τζιαι μια μάμα (που εν τζιαι δασκάλα) εσηκώστηκε πάνω τζιαι ετσιρίλλα "μα τι εν τούτα πράματα? τζιαι πολλά καλά έκαμε η δασκάλα τζιαι έδωκε τούντο φυλλάδιο, διότι υπάρχουν άλλα ήδη οικογένειας, ναι, αλλά εν ΛΑΘΟΣ! Το ΣΩΣΤΟ είδος ΤΟΥΤΟ ένει τζιαι ΤΟΥΤΟ πρέπει να μάθουν τα μωρά για να μεν παρασύρονται τζιαι να κάμουν ΣΩΣΤΕΣ οικογένειες"…. Τζιαι εγώ εσκέφτουμουν να τους πω τζείντην ώρα ότι εκτός που τες μονογονεϊκές οικογένειες, υπάρχουν τζιαι οι οικογένειες με 2 μαμάδες/ μπαμπάδες, παιδιά που μεγαλώνουν με άλλους συγγενείς εκτός από τους γονείς τους κ.ά., αλλά που να ακούσουν? Πως ν’ ακούσουν τούτοι οι άνθρωποι τέθκοιες αλήθκειες? Τζιαι πώς να τις δεχτούν που εκτίσαν μια ζωή πάνω σε στερεότυπα τζιαι ρόλους στενά προδιαγραμμένους? Αφού αν δεχτούν κάτι άλλο, πέρα που το στερεότυπο που κρατούν σφιχτά σφιχτά να μεν τους το πιάσουν, εννά καταρρεύσει η ύπαρξή τους η ίδια! Μα τζιαι τα μωρά τι φταιν να τα κτίζουν μες στα στερεότυπά τους?

Ύστερα, μια άλλη μάνα/δασκάλα εδάκρυσε που τη συγκίνησή της, διότι ο 8χρονος γιος της είπεν της ότι μια μέρα εννα κατεβάσει την τούρτζικη σημαία που τον πενταδάχτυλο... Τζιαι ύστερα κλαιν τα "παλλικάρκα" τους... Ε, μα με έτσι νου, εν μόνες τους που σκοτώνουν τα παιδιά τους τζιαι ύστερα αναζητούν τον φταίχτη… Στον καθρέφτη να παν να δουν την οσσιά τους, γιατί εν κάμνουν τον κόπο άραγες?


12 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Είμαι δάσκαλος και συμφωνώ στα πλείστα που αναφέρεις για τα σχολεία μας. Δυστυχώς ισχύουν. Από τη στιγμή, όμως, που για αιώνες τώρα η εκπαίδευσή μας έχει ως αποστολή να "προωθεί τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη", από τη στιγμή που έχουμε ένα συγκεντρωτικό σύστημα και κανένας δάσκαλος δεν μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες αυτά θα έχουμε, αυτά που αναφέρςεις θα είναι ο κανόνας. Πολλοί δασκάλοι προσπαθούν να αλλάξουν υτά που περιγράφεις (κάποιοι αρνούνται να επιβάλλουν στους μαθητές να κ΄νουν κάθε πρωί προσευχή, στις εθνικές επετείους προτιμούν να διδάσκουν στα παιδιά τα κακά που φέρνει ο πόλεμος κτλ.). Αντιλαμβάνεσαι, όμως, ότι καθημερινά αυτοί οι δασκάλοι κάνουν μια μικρή επανάσταση και μπορεί να έχουν μπλεξίματα στη δουλειά τους. Και όπως επίσης εσύ πήγες και διαμαρτυρήθηκες στη δασκάλα (με καμιά συνέπεια για την ίδια, γιατί έκανε αυτά που της ορίζουν από πιο πάνω να κάνει(, ένας δάσκαλος που θα κάνει τη δική του επανάσταση θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων πρώτα από τους γονείς (γιατί όπως αφήνεις και η ίδια να νοηθεί οι περισσότεροι γονείς αυτά ζητούν από τους δασκάλους) και σίγουρα από πιο πάνω γιατί θα ξεφύγει από αυτά που του ορίζει το συγκεντρωτικό μας σύστημα. ΄Αρα αφού το σχολείο είναι αντανάκλαση της κοινωνίας, το πρόβλημα είναι η κοινωνία μας που το έχει που δεν ζητά ριζικές τομές. Τώρα αν θα βρεθούν θαρρα΄λέοι εκπαιδευτικοί (που όντως υπάρχουν) να πάνε κόντρα στο σύστημα και σε αυτά που ορίζει η πολιτεία και (με περισσότερο πάθος και φανατισμό) η Εκκλησία, αυτό είναι άλλη κουβέντα.

Ανώνυμος είπε...

Το πιο πάνω σχόλιο είναι από τον Αθκειασερό.

Blog Skepseon είπε...

Kαμμιά κατάσταση εννεν μαυρη τελικα! Στο τέλος του τούνελ θωρώ φως! Σκέφτουμαι ότι εν πολλά μακρυά αλλα μια μέρα θα φτάσουμε σε τζείνο το φως τζαι θα φέγγει η αλήθκεια τζαι η πραγματικοτητα! Αν αναφέρεσουν hecate τζαι στις ομοφυλόφιλες οικογένειες που ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΖΑΙ στην Κύπρο το πολύ πολύ να εφύρνετουν κυριολεκτικά καμμιά μπροστά σου τζαι να βουρούσαν!
Επίσης θα σε καταγγέλλαν στο γραφείο ευημερίας ότι εν είσαι άξια μάνα τζαι θα εμπάιναν σε διαδικασίες να σου πιάσουν το μωρό λόγω ανατροφής! ΜΟΝΟ στην Κύπρο! ΓΙατί σε κάποιες άλλες χώρες ή πολεις στο εξωτερικό θα εσηκώνουνταν να σε χειροκροτούσαν τζαι εν θα εγίνετουν καν θέμα το οποιοδήποτε διαφορετικό!

hecate είπε...

Αθκειασερέ, συμφωνούμε :) Εν αμφιβάλλω καθόλου ότι υπάρχουν τζιαι δασκάλες/οι που προσπαθούν να κάμουν αλλαγές. Τζείνο που ήθελα να τονίσω όμως εν οι ευθύνες το υπ. παιδείας. εν γι' αυτό που παραθέτω αποσπάσματα που τα σχολικά βιβλία. Ακόμα, κατανοώ πλήρως τζείνο που λαλείς ότι ένας δάσκαλος που θα κάνει τη δική του επανάσταση θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων πρώτα από τους γονείς (γιατί όπως αφήνεις και η ίδια να νοηθεί οι περισσότεροι γονείς αυτά ζητούν από τους δασκάλους)." Εν εν τυχαίο που συμπεριλαμβάνω τις αντιδράσεις των γονιών. Απλά, που την δική μου εμπειρία, εν πολλά περιορισμένος ο αρθμός των εκπαιδευτικών που προσπαθούν να κάνουν μία κάποια επανάσταση. Τζιαι το πιο σημαντικό, ακόμα τζιαι τζείνους, δίννει τους τα σσιέρκα το υπ. παιδείας, το οποίο θεωρώ απαράδεκτο υπό "αριστερή" κυβέρνηση...

hecate είπε...

αχ, ρε blogskepseon μου, ελπίζω να έσσιεις δίκιο για το φως... θέλω πραγματικά να το δω, αλλά εν φάσεις που μαυρίζουν ούλλα....

Blog Skepseon είπε...

Εσυμφώνησα τζιεγώ με τον αθκειασερο γιαυτό είπα ότι είδα φως!
Θέλουν έθθελουν μια μέρα ούλλα θα αλλάξουν τζαι "I'm not telling you it's going to be easy, i'm telling you it's going to be worth it."! Eθκιαβασα το σήμερα τζαι άρεσε μου!

hecate είπε...

..."Δεν ειναι συμφέρον κανενός κράτους να παρέχει ουσιαστική παιδεία γιατι αυτή δημιουργει ελευθερους πολιτες και αυτοι είναι επικινδυνοι για το κράτος"....Μάνος Χατζιδάκις....

pattixa είπε...

Γενικά το ποστ σου δεν μου προκαλεί καθόλου έκπληξη. Μόνον πόνον μου προκαλεί η κατάσταση. Πόνον τζιαι ανακούφισην που ζιώ στο εξωτερικόν τζιαι η κόρη η δική μου εννά γλυτώσει που τες "αρετές της θρησκείας τζιαι της φυλής". Δυστυχώς έχουμεν πολλύν δρόμον ακόμα.

hecate είπε...

pattixa

έσσιεις δίκαιο! Αλλά, που την άλλη, κάποιες φορές σκέφτουμαι ότι μόνο με το να πολλύνουν οι γονιοί τζιαι τα κουπελλούθκια που σκέφτουνται διαφορετικά εχουμε ελπίδα για να αλλάξει τούτη η κατάσταση...

pattixa είπε...

Hecate: Που την μιαν νιώθω ότι έπρεπεν να είμαι τζιαμαί, να πολεμώ στον ίδιον αγώναν για πρόοδο, αλλά εν μου κάμνει καρκιάν.

hecate είπε...

Καταλαβαίνω σε, παττίχα. Στη θέση σου πολλά πιθανόν να έκαμνα το ίδιο. Εξ άλλου, εν παντού που χρειάζεται να καλλιεργήσουμε το έδαφος για αλλαγές. Στην Κύπρο εν πιο έντονα κάποια πράματα, αλλά εν παντού που χρειάζονται αλλαγές!

Gender Terrorist είπε...

Έλα ντε! Το ότι λέγαμε κάθε πρωί προσευχή πού το πάτε; Ή οτι έχανα χρόνο να διαβάζω θρησκευτικά, όπου ο κάθε προβληματικός (ελλαδίτης, αλλά δεν έχει σημασία) έγραφε δοκίμια σχετικά με ανύπαρκτα διλήμματα ανύπαρκτων οντοτήτων; Θλιβερό..